Μνήμη Ιερά, για τις 331 μαρτυρικώς τελειωθείσες ψυχές από τους ναζί και του ντόπιους συνεργάτες τους, στην Κατράνιτσα τα ξημερώματα της 24ης Απριλίου του 1944. Παιδιά ξεκοιλιάστηκαν από τις έγκυες μανάδες τους, βρέφη που βύζαιναν δολοφονήθηκαν στην αγκαλιά των μητέρων τους. Παρθένες κοπέλες βιάστηκαν στο ιερό της Μεταμόρφωσης. Γέροι, γυναίκες και παιδιά λαμπάδιασαν ζωντανοί στις αχυρώνες του χωριού. Και τα SS, γνωστά για τον τερατώδη χαρακτήρα τους. Μαζί τους και οι Βούλγαροι αξιωματικοί. Αλλά Έλληνες πολίτες να κάνουν τέτοια φριχτά εγκλήματα στους Έλληνες; Μα γεμίζουν με κάρα τις περιουσίες των μαρτύρων και των εξανδραποντισθέντων; Τόσο μίσος; Και μάλιστα καυχιώνονταν χρόνους πολλούς μετά για την πράξη τους; Από τούτο το χωριό δεν πέρασα ποτέ. Μου δημιουργεί φρίκη ότι κάποτε έζησαν εδώ γερμανοντυμένοι συνεργάτες των ναζί. Σήμερα, του Αη Γιώργη, Κατράνιτσα τιμά τους μάρτυρες της ,με ένα τρισάγιο στον αχυρώνα του μαρτυρίου των αδικοσκοτωμενων της. Στον τόπο μνήμης όπου έγιναν λαμπάδες προς τον ουρανό τόσοι και τόσοι μάρτυρες. Σήμερα το στομάχι σφίγγει, μα και η ευχή είναι μια. Ο Θεός να αναπαύσει τους νεκρούς μας. Μαζί τους και τον παππού μου Θόδωρο Ελευθεριάδη. Που ποτέ δεν είχα ούτε μια φωτογραφία του. Αφού το φτωχικό μας το έκαψαν κι αυτό οι ναζί και οι συνεργάτες τους. Μπορεί να πέρασαν 82 χρόνια από τότε, αλλά το μαρτύριο πέρασε στο DNA μου. Τους δολοφόνους του παππού μου τους συγχώρεσα. Όχι την Γερμανία. Που συνεχίζει ακόμη να σκέφτεται με την λογική του "Γερμανία υπεράνω όλων".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου