Μαζική η εγκατάλειψη των ροδακινιών στην Ημαθία. Ο πάλαι ποτέ κίτρινος "χρυσός" ο οποίος απαιτεί πολύ μεγάλο καλλιεργητικό κόστος και οι συνεχείς καταστροφές που έχει υποστεί επί σειρά ετών, αλλά και τα έσοδα που δεν είναι αυτά που πρέπει, ώστε να διατηρήσουν την καλλιέργεια με θετικό ισοζύγιο για τους παραγωγούς, τους οδηγούν, είτε να εγκαταλείψουν την ροδακινοπαραγωγή και τα κτήματα να μείνουν χέρσα (ένα μοναδικό ρεπορτάζ έκανε η καλή φίλη, δημιοσγράφος, Πόπη Θεοδωροπούλου το οποίο θα σας το παρουσιάσουμε αργότερα) είτε να στραφούν στην καλλιέργεια ακτινιδίων και φυσικά στο "σιγουράκι" που λέγεται ελιά, η οποία με το δίκτυο άρδευσης που διαθέτουμε θα δώσει καλύτερο καρπό από την "ξερική". Βέβαια η καλλιέργεια του ακτινιδιού απαιτεί έως και τέσσερεις φορές περισσότερο νερό άρδευσης, στην καλλιεργητική περίοδο, οπότε φαντάζεστε τι θα γίνει τα καλοκαίρια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου