Αυταπάτες/ Γρηγόρης Σακαλής

Είναι βράδυ

παίρνει τον κατήφορο

για το κέντρο της πόλης

ένα μαγαζί τον περιμένει

είναι το στέκι του

κάθε βράδυ εκεί

να πιει τον καφέ

της μοναξιάς

κι ας έχει παρέες

κι ύστερα αρχίζει το πιοτό

όσο αντέχει η τσέπη του

έχει αυταπάτες

πως θα γνωρίσει μια κοπέλα

όπως την θέλει

και τη φαντάζεται εκείνος

μα άδειες περνούν οι νύχτες

το όνειρο φούσκα

που σκάει συνέχεια

γνωρίζει μόνο γυναίκες της νύχτας

τα ξημερώματα πηγαίνει

στο σπίτι του άπραγος

με μια πίκρα στο στόμα

μα ΄ίσως αύριο΄σκέφτεται

κι έτσι ξεγελάει τον εαυτό του.