Κάνε με μια μέρα πρωθυπουργό!

Από την εποχή της βιντεοκασέτας, ο μοναδικός ηθοποιός, μακαριστός πλέον, Αθηνόδωρος Προύσαλης, ζούσε με την επιθυμία να "διορθώσει" τα κακώς κείμενα της χώρας, με την χαρακτηριστική ατάκα "κάνε με μια μέρα πρωθυπουργό".Δεν γνωρίζω αν η κυρία Καρυστιανού έχει φτάσει στο απόγειο της βούλησης της να γίνει μια μέρα...πρωθυπουργός, το σίγουρο όμως είναι ότι εργαλειοποίησε την τραγωδία των Τεμπών για να εισέλθει στον πολιτικό στίβο. Ήδη ο σύλλογος των γονέων που έχασαν τα παιδιά τους στο σιδηροδρομικό δυστύχημα (που συνέβη από τις εγκληματικές, μη ενέργειες, της κυβέρνησης που προσπάθησε να συγκαλύψει τα στοιχεία της τραγωδίας, με τους αρμόδιους υπουργούς και υφυπουργούς της)  δεν αναγνωρίζει πλέον την Μαρία Καρυστιανού ως πρόεδρο του. Προφανώς στον πολιτικό στίβο ισχύει η ρήση  «Αφήστε όλα τα λουλούδια ν’ ανθίσουν, αφήστε τα διάφορα ιδεολογικά ρεύματα ν’αντιμάχονται». Αρκεί βέβαια να υπάρχουν ιδεολογικά ρεύματα και όχι η αναγνωρισιμότητα μέσα από μια τραγωδία. Εξαιρετική η εξαγγελία της κάθαρσης. Η Ελλάδα την χρειάζεται, αφού η διαφθορά στο πολιτικό σκηνικό βρίσκεται στο ζενίθ της. Όμως πέραν του προγράμματος που πρέπει να υπάρχει στους διάφορους τομείς διοίκησης, από την εξωτερική πολιτική και την άμυνα, έως την οικονομία, σημαντικό ρόλο θα παίξει και η στελέχωση των υποψηφιοτήτων. Θετικό το ότι η κ.Καρυστιανού αναζητά πρόσωπα εκτός του νυν πολιτικού σκηνικού, αλλά οι ανάγκες είναι επιτακτικές. Η Τουρκία αναμένει, όπως και η οικονομία θα κινδυνεύσει να υποβαθμιστεί από τους διάφορους "οίκους" αξιολόγησης. Οψόμεθα λοιπόν, με βάση την ακυβερνησία που είναι σίγουρο ότι θα προκύψει με τόσα κόμματα.

Υ.Γ Σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορώ να καταφερθώ εναντίον του οποιοδήποτε προσώπου που επιθυμεί να εμπλακεί με την κεντρική πολιτική σκηνή. Με τρομάζει όμως η εξ αρχής άρνηση συνεργασιών, που θα αφήσει την χώρα έρμαιο της ακυβερνησίας. Με πρώτο αντίκτυπο στην εθνική μας άμυνα.