Πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία. Εγκαταστάθηκαν στον Στενήμαχο της Νάουσας,με το χωριό να φέρει πλέον το όνομα της πρωτεύουσας των ρόδων στην πατρίδα. Επίσης στην Κούκλαινα, τον σημερινό Τρίλοφο και στην Αγόα Βαρβάρα. Πρώτη τους ασχολία η δημιουργία αμπελιών. Αυτά καλλιεργούσαν στην γη τους, πριν ξεριζωθούν από τους Βούλγαρους. Άφησαν πίσω τους συγγενείς που βίαια εκβουλγαρίστηκαν, αλλάζοντας όνομα και επίθετο σε σλάβικα. Στην Αγία Βαρβάρα, ή Βαρβάρες όπως τις μάθαμε, έμενε ο αδερφός της γιαγιάς μου της Δόμνας, ο Θόδωρος Ανθόπουλος, με την οικογένεια του. Πηγαίναμε και ερχόταν στη Νάουσα. Οι καιροί πέρασαν, οι αναμνήσεις ποτέ. Μαζί με την θρακιώτικη παράδοση της ανατολικής Ρωμυλίας. Τραγούδια, χοροί, πολιτισμός, παράδοση. Δεν ξεχνώ επίσης την βαριά μυρωδιά από το ροδέλαιο που μας εστελναν οι συγγενείς από τον Στενήμαχο της Ανατολικής Ρωμυλίας.Ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος της Αγίας Βαρβάρας κρατάει το DNA της πατρίδας. Νιώθω περήφανος. Όπως και για τον σύλλογο του χωριού της γιαγιάς και του παππού μου Ζαχαρία. Τον Στενήμαχο της Νάουσας. Ευχές ο Άγιος Τρύφωνας και η Αγία Βαρβάρα να ευλογούν την Τετάρτη γενιά της προσφυγιάς μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου