Θα ήμουν 5 χρονών. Το θυμάμαι σας χθες το τρίκυκλο του Γιώργου Γιαζητζή, καλή του ώρα. Λαδί χρώμα, μαζί με άλλα εκτελούσαν, αποκλειστικά, τις μεταφορές εμπορευμάτων και άλλων ειδών στη Νάουσα. Είχαν συγκεκριμένο χώρο στάθμευση, ενώ οι πινακίδες τους πρέπει να ήταν δημόσιας κυκλοφορίας. Τα χρόνια πέρασαν, τα τρίκυκλα εγκαταλείφθηκαν, ο Γιώργος έπιασε δουλειά στην φάμπρικα, μα πάντα θα θυμάμαι τον θαυμασμό που ένοιωθα όταν με ανέβαζε ο Γιώργος στην καμπίνα του. Δεν τον ξεχνάω, τώρα που έχει περάσει στην αιωνιότητα, με την μικρασιατική του καταγωγή να είναι σημείο αναφοράς των οικογενειών μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου