Η φωτογραφία πρέπει να είναι από το καλοκαίρι του 2006, όταν με τα πιτσιρίκια μου (τότε) και την Σοφία επισκεφθήκαμε ένα μοναστήρι στα βουνά των Πιερίων. Μοναστήρι τρόπος του λέγειν στην δομική του κατάσταση μοναστήρι όπου η αδελφότητα( Η φωτογραφία είναι πριν λάβουν το σχήμα η γερόντισσα Χριστοδούλη και οι τότε αδερφές που αυξήθηκαν πλέον) δούλεψε για να φέρει νερό από το βουνό, μαζί με τον πνευματικό τους πατέρα Παύλο. Έφτιαξαν μπετά, έκτισαν τούβλα. Πολύ δύσκολη η ζωή τους, όμως ο Θεός πάντα βοηθάει. Η Ιερά Μονή Αγίων Πάντων, πάνω από τα Παλατίτσια ( στην στροφή του χωματόδρομου προς Ελαφίνα) είναι τόπος ευλογίας. Έχω πολύ καιρό να ανηφορίσω. Μνημονεύω όμως στην προσευχή μου τον γέροντα Παύλο και την γερόντισσα Χριστοδούλη με την Συνοδεία της. Ο χρόνος πέρασε γρήγορα, αλλά η αγάπη μένει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου