Διανύοντας αδιάκοπα το πρώτο μισό του 21ου αιώνα , παρατηρούνται ραγδαίες αυξήσεις στο ρυθμό ανάπτυξης του παγκόσμιου πληθυσμού , του εμπορίου και της τεχνολογίας , καθώς και αρκετών περιβαλλοντικών επιβαρύνσεων , με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής να αποτελεί την κυριότερη εξ αυτών.
Η ανθρώπινη επίδραση στο περιβάλλον έχει προκαλέσει τις τελευταίες δεκαετίες αρνητικές αλλαγές στα οικοσυστήματα , στην βιοφυσική ανάπτυξη αλλά και στους φυσικούς πόρους. Συγκεκριμένα , η περίοδος 2011-2020 ήταν η θερμότερη δεκαετία που καταγράφθηκε ποτέ με τον ρυθμό αύξησης της ανθρωπογενής υπερθέρμανσης του πλανήτη να είναι 0,2 βαθμοί κελσίου ανά δεκαετία . Παράλληλα , σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη , την τελευταία δεκαετία , τα επίπεδα της κλιματικής αλλαγής τα οποία οφείλονται στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα , αυξήθηκαν κατά 50 τοις εκατό από το 1990 , με το 90 τοις εκατό του ανθρώπινου πληθυσμού να αναπνέει μολυσμένο αέρα. Η αποψίλωση των δασών , η καύση ορυκτών καυσίμων και η χρήση αζωτούχων λιπασμάτων , αποτελούν τα κύρια αίτια αύξησης εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα της γης.
Μολονότι η κλιματική αλλαγή αποτελεί ένα παγκόσμιο περιβαλλοντικό πρόβλημα , οι επιπτώσεις μεταξύ των χωρών είναι ανομοιόμορφες. Πρώτα απ’ όλα η αύξηση του επιπέδου της θάλασσας , θα έχει καταστροφικές συνέπειες για ορισμένες περιοχές που βρίσκονται χαμηλά ( περιοχές γύρω από δέλτα ποταμών , νησιά του Ειρηνικού) . Επίσης , οι αναπτυσσόμενες χώρες , των οποίων οι οικονομίες εξαρτώνται από τον πρωτογενή τομέα (αλιεία , γεωργία , δασοπονία) , θα υποστούν σταδιακά την μεγαλύτερη περιβαλλοντική ζημία. Επιπλέον , επειδή ο ρυθμός αύξησης των επερχόμενων αλλαγών είναι πολύ γρήγορος , πολλά είδη δεν θα μπορέσουν να προσαρμοστούν στις μεταβαλλόμενες συνθήκες διαβίωσης. Τουτέστιν , θα πληγούν μικρά σε έκταση οικοσυστήματα , τα οποία μπορεί να τεθούν εκτός ισορροπίας πολύ πιο εύκολα.
Προκειμένου λοιπόν να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα πλήρως , είναι αναγκαίο να φτάσουν οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα σε μηδενικό βαθμό παγκοσμίως. Καθώς οι μονομερείς δράσεις έχουν μικρό αποτέλεσμα , απαιτείται μια διεθνής συμφωνία , η οποία θα επικεντρώνεται στην ανάληψη μέτρων προσαρμογής και θα αποσκοπούν μακροχρόνια στην μείωση των εκπομπών ρυπογόνων αερίων. Ορισμένα από αυτά τα μέτρα είναι η μείωση κατανάλωσης ενέργειας , οι νέοι βελτιωμένοι κώδικες κτιρίων , η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η βελτίωση αποτελεσματικότητας χρήσης καυσίμων. Τέλος , η μείωση εκπομπών άλλων αερίων του θερμοκηπίου , όπως το μεθάνιο , αποτελεί σημαντικό μέτρο για την επιβράδυνση της υπερθέρμανσης του πλανήτη , κυρίως βραχυπρόθεσμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου