Η γαλανόλευκη είναι βαμμένη κόκκινη από το αίμα των μαχητών του έθνους μας!

 

"Να υπερασπίζω με πίστην και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματός μου, τας Σημαίας. Να μη τας εγκαταλείπω μηδέ να αποχωρίζομαι ποτέ απ’ αυτών". Από τον στρατιωτικό όρκο που δώσαμε δεκαετίες πριν ήταν η πιο ανατριχιαστική στιγμή. Θα το έκανε και τώρα που με ταλαιπωρούν τόσες αρρώστιες. Να ξαναγίνω 19 χρόνων και να υπερασπιστώ μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματος μου τας σημαίας. Είναι διδαχη περασμένη στο ελληνικό DNA από τον Λεωνίδα , μέχρι τον Σολωμό Σολωμού. Ναι η γαλανόλευκη είναι βαμμένη. Όχι όπως αυτό το θλιβερό, προβοκατόρικο πατσαβουράκι που βάφτισαν τέχνη, αλλά με το τίμιο αίμα των Ελλήνων που έπεσαν στην μάχη προασπίζοντας την. Όπως η πολεμική σημαία του 5ου Συντάγματος Πεζικού που δεν υπεστάλη στο 731 ύψωμα στο αλβανικό μέτωπο, παρά τις λυσώδεις προσπάθειες των φασιστών Ιταλών, στην μεγάλη εαρινή τους αντεπίθεση το 1941. «Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρις εσχάτων" διατάζει ο διοικητής του Ταγματάρχης Κασλάς. Η σημαία που σήμερα κοσμεί την Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών στα Τρίκαλα, έμεινε όρθια. Με το αίμα των Ελλήνων στρατιωτικών να την περιτριγυρίζουν.

Υ. Η Αν ζούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, που διέθετε υψηλό εθνικό φρόνημα, είναι σίγουρο ότι θα πλάκωνε στις σφαλιάρες τον Ανδρουλάκη που έγινε θερμός εραστής της "τέχνης". Και θα τον ξύριζε χωρίς αφρό.