Πολλές φορές μιλούσαμε τα βράδια στο τηλέφωνο. Μου είχε υποσχεθεί ότι θα κάναμε μια συνέντευξη για τα "μαύρα" χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου. Για τις σφαίρες που ένιωσε πίσω από την πλάτη του, παιδί πράμα, από τον ναζιστή αξιωματικό που τον πήρε μαζί του για να του δείξει τον δρόμο προς την Βεργιώτικη. Δεν προλάβαμε. Η μνήμη του όμως μένει φωτεινή. Και χαμογελαστή. Όπως στην φωτογραφία λίγα χρόνια πριν, κατά την περιφορά του Επιταφίου του Αγιαμηνά. Της ενορίας μας. Τώρα θα βρίσκεται κοντά στην Τασούλα του και τους δικούς του στους ουρανούς. Εύχομαι στα Δεξιά του Πατρός. Στη μνήμη του Μανώλη Βαλσαμίδη. Μεγάλη Παρασκευή 14η Απριλίου 2023.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου