Στις ηρωίδες της Νάουσας. Του Τάσου Καραμπατζού

"ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ" (Οδυσσέας Ελύτης -Μίκης Θεοδωράκης -1964)

"ΜΕ ΤΟ ΛΥΧΝΟ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟΥ"

Πού να βρω την ψυχή μου.....

"..... Τα κορίτσια μου πένθος

για τους αιώνες έχουν.

Τα αγόρια μου τουφέκια

κρατούν και δεν κατέχουν.

Πού να βρω την ψυχή μου

το τετράφυλλο δάκρυ.......".

Σύσσωμοι οι Ναουσαίοι, γονατίζουμε σήμερα, θρηνούμε και υμνούμε τα Ηρωϊκά κορίτσια μας.

Η ΘΥΣΙΑ και το πένθος τους, όπως και των 1241 σφαγιασθέντων Ηρώων μας, ας αποτελέσουν ένα λύχνο του άστρου φωτεινό και ένα παράδειγμα έμπνευσης, ενότητας, σύμπνοιας και συνεχών αγώνων, για εμάς τους ταπεινούς απογόνους τους. Κάπου εκεί, στο βάθος της τοπικής μας ένδοξης ιστορίας, θαρρώ πως μπορούμε να βρούμε την Ψυχή μας!

Ίσως και το "τετράφυλλο" δάκρυ.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΝΑΟΥΣΑ!