Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έχουν πυροδοτήσει από τους δημοσιολογούντες ένα πρωτόγνωρο ξέσπασμα αυτοκριτικής και “έρευνα αυτογνωσίας”.
Ερευνώντας όμως την “αιτία της αιτίας” κλπ. καταλήγουμε στο ότι αυτοί που πριν 200 χρόνια επινόησαν και σχεδίασαν αυτό που ονομάζουμε εμείς “Ελληνικό Κράτος”, απλά δημιούργησαν μιαν
αποικία χρέους προς εκμετάλλευση από τους ίδιους στο διηνεκές.Από την πρώτη στιγμή δεν επέτρεψαν την πραγματική ανεξαρτησία, διαιρώντας τους “επαναστάτες” (κατά βάση αμόρφωτοι κατσαπλιάδες, κουτοπόνηροι κοτζαμπάσηδες και άθλιοι καιροσκόποι) σε… κόμματα.
Αρχικά σε Αγγλικό με τον Μαυροκορδάτο, Ρωσικό με τον Κολοκοτρώνη και Γαλλικό με τον Κωλέττη, αργότερα σε φιλοβασιλικούς και αντιβασιλικούς, σε βενιζελικούς και αντιβενιζελικούς, χουντικούς και δημοκράτες, σε συντηρητικούς και προοδευτικούς, σε δεξιά και αριστερά κλπ.
Όλοι όμως απολύτως ελεγχόμενοι από τους πάτρωνες-σπόνσορες που αποκλειστικός τους ρόλος ήταν να μείνει ο λαός διαιρεμένος και να μην σηκώσει κεφάλι ΠΟΤΕ.
Οι παράπλευρες απώλειες είναι κοστολογημένες και αποδεκτές από τους ιδιοκτήτες της χώρας.
Όποτε θέλουν μας σέρνουν σε πόλεμο, στον οποίο τα θύματα είναι πολλαπλάσια από τυχόν αυτοκινητιστικά, τρένα, ναυάγια, πλημμύρες, πυρκαγιές κλπ.
Με “πολιτικό προσωπικό” (sic), “πνευματικούς ανθρώπους” (ακόμα πιο sic) και την εκκλησία απολύτως ελεγχόμενους είτε μέσω χρηματισμού είτε μέσω απειλών και δολοφονιών, ελέγχουν τη χώρα και δεν υπάρχει περίπτωση να βγούμε από αυτό το αυτοκαταστροφικό σπιράλ.
Υποφέρουμε από δεσμά οικονομικά (χρωστάμε και τα εγγόνια μας), έλεγχο μορφωτικό (τι βλέπετε στην TV?), αλλοίωση πολιτισμική (ξενομανία), καθοδήγηση καταναλωτική (“τρώμε” ότι μας σερβίρουν), περιορισμό παραγωγικό (αποκλεισμό από αγορές).
Πού και πού δίνουν (επιλεγμένα) κάποια κοκαλάκια να γλείψουν “τα δικά μας παιδιά”, τόσο όσο να κρατιέται μια στοιχειώδη τάξη, συνοχή και… υπακοή.
Όποιος λαός θέλει να είναι πραγματικά ανεξάρτητος, πρέπει να δει την ωμή πραγματικότητα κατάματα και να είναι διατεθειμένος για πολλές… θυσίες!!!
Θυσίες αίματος, χρήματος και πολυτέλειας.
Στον Τρωικό Πόλεμο έπεσαν κορμιά Αχαιών για να καρπωθούν τα εμπορικά οφέλη.
Οι (ελεύθεροι πολίτες) Αρχαίοι Έλληνες στους περσικούς πολέμους έθεσαν τον εαυτό τους στη διάθεση της πόλης για να μην κατακτηθούν και αλλοτριωθούν.
Οι Ρωμαίοι έχασαν αμέτρητες λεγεώνες ώσπου να γίνουν κοσμοκράτορες.
Οι Άραβες και Τούρκοι δεν φείδονταν απωλειών.
Οι Άγγλοι δεν λυπήθηκαν συμπατριώτες τους σε εκστρατείες ανά την υφήλιο.
Οι Ρώσοι, σε όλους τους πολέμους, δε λογάριασαν εκατόμβες σκοτωμένων αδελφών τους.
Και τέλος οι Κινέζοι, που καταδίκασαν ΟΛΟ το λαό τους στη στέρηση, προκειμένου να επικρατήσουν οικονομικά στον πλανήτη και να γονατίσουν τον καπιταλισμό με τα ίδια του τα όπλα.
Όσοι μάχονται από πληκτρολογίου, ας μας πουν αν είναι διατεθειμένοι να στείλουν τα παιδιά τους στη σφαγή ή τέλος πάντων πόσα χρήματα προσφέρουν (ή έστω αν δέχονται να πληρώσουν τους φόρους που τους αναλογούν) ή και πόσο λιτά δέχονται να ζήσουν (δίχως ρουσφέτια και αναξιοκρατία), μακριά από τις πολυτελείς απολαύσεις του εισαγόμενου δυτικού πολιτισμού, των οποίων τις πρώτες ύλες δεν έχουμε και δεν ελέγχουμε.
Πίσω στα λαγούμια μας λοιπόν, αφού δεν υπάρχουν αντιστάσεις (ούτε διάθεση αγώνα όπως οι του ‘21).
Αποχαύνωση στην τηλεόραση, ευδαιμονία, ωχαδερφισμό, οπαδισμό, ιδιώτευση, υποκρισία και λαϊκισμό, καιροσκοπισμό, κομματισμό, υπακοή σε νόμους ξένων, αδιαφορία για συνάνθρωπο και περιβάλλον, αχαλίνωτη κατανάλωση για ικανοποίηση επίπλαστων αναγκών, τζόγο, φοροαποφυγή, κουτσομπολιό και δημογραφική συρρίκνωση (και με φυγή στο εξωτερικό), αφού ακολουθούμε έναν ξένο (για τον ελληνικό πολιτισμό) τρόπο ζωής και δεχόμαστε και μεγαλώνουμε συνειδητά τα παιδιά μας με αυτές τις αυτοκαταστροφικές επιλογές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου