Σκέψεις. Του Γρηγόρη Σακαλή

Τα όμορφα βράδια

της άνοιξης

του καλοκαιριού
όταν έχω λεφτά
παραπανίσια
βγαίνω μια βόλτα
στα μαγαζιά
βάζω τα καλά μου ρούχα
περπατώ στις λεωφόρους
μέσα στον πολύ κόσμο
πάω στο πάρκο
ταΐζω τις πάπιες
κι ύστερα πηγαίνω
στο στέκι μου
για καφέ
χαζεύω τον κόσμο
ψάχνω κάποιον γνωστό
να πιούμε τα ποτά μας
μα και μόνος να είμαι
δεν με πειράζει
μια βραδιά στον πάγκο
άκουγα τραγούδια
κι αναρωτήθηκα
γιατί σταμάτησαν να τραγουδούν
οι αδερφοί Κατσιμίχα
ήταν οι αγαπημένοι μου
και με αυτή τη σκέψη
με βρήκε το πρωί
ώσπου ήρθε η ώρα
να κλείσει το μαγαζί.