Γρηγόρης Σακαλής: Αιχμάλωτος

 

Σ΄ένα δωμάτιο

λευκές ποδιές

σου μπήγουν τα καρφιά

σκέφτεσαι την πρώτη σου αγάπη

πού να ΄ναι τώρα άραγε,

νύχτες και μέρες

εναλλάσσονται

φρικτός εναγκαλισμός

με την εξουσία

της αστυνομίας σκέψης

ώσπου στο τέλος

αποφυλακίζεσαι

μα είσαι λιώμα

σμπαράλια ο εαυτός σου

ξεκινάς απ΄το μηδέν

κι ακόμα παρακάτω

και το να σηκωθείς

μοιάζει σχεδόν αδύνατο.