"Και όπως είναι φυσικό η μεσαία τάξη θέλει και εκείνη λιγάκι να διατάξει, να γίνει άρχουσα δηλαδή!Στην κλειδαρότρυπα σκυμμένη και το χέρι στην τσέπη, χρόνια τώρα περιμένει και βλέπει, όμως την εμποδίζει ένα κλειδί!" Λίγοι από τους στίχους του μοναδικού Δήμου Μούτση στο τραγούδι "Γκόμενες". Και αν αυτά "έβλεπε" ο μεγάλος μας συνθέτης σαράντα χρόνια πριν, η τεχνολογική εξέλιξη επέφερε επαναστάσεις. Η μεσαία τάξη καταργήθηκε. Όχι, δεν πέτυχε η πάλη των τάξεων. Παραμένει η "κλειδαρότρυπα", το "χέρι στην τσέπη", αλλά το "κλειδί" πια έχει φύγει από την κλειδαριά. Προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού. Πού παλιά έβλεπε τα μπούτια της Καραγιάννη στα μιούζικαλς του Δαλιανίδη (εμείς προτιμούμε φανατικά Ζωίτσα Λάσκαρη) και τώρα αδηφάγα περιεργάζεται, μέσω των ριάλιτις, ποιο bus class καταστάσεις, όπως τα αντίστοιχα της Βρισηίδας π.χ. "Τα ριάλιτι για μένα είναι πoρνό, είναι υποκατάστατο ρωμαϊκών εκδηλώσεων" είπε ο μεγάλος μας ηθοποιός, Γιάννης Μπέζος. Και εμείς οι θεατές τους, θα προσθέταμε στην ρήση του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου