Μέρες Αυγούστου στα 1984!

 

Πάνε 38 χρόνια, τέτοιες μέρες Αυγούστου, που ένα τρένο γεμάτο φαντάρους από την Θήβα μας " ξεφόρτωσε" στον σιδηροδρομικό σταθμό του Σιδηροκάστρου. Μια " καναδέζα" μας ανέβασε στην 130η Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού. Η πρώτη βραδιά ήταν δροσερή. Πάντα φυσάει σε τούτο τον τόπο. Μόνο που έχει και...κουνούπια και το πρωί σηκώθηκα με τα πόδια νταούλι!. Βλέπετε τότε δεν υπήρχαν πάρα μόνο "φιδάκια" και οι κώνωπες μας κορόιδευαν! Έφυγα μετά από 10 μήνες, σκληρούς μήνες, γεμάτες ασκήσεις, για την 160 ΜΜΒΠ στην Βέροια. Για πολλά χρόνια όμως ονειρευόμουν την ζωή εκείνη. Με την φαιοπράσινη στολή και το HK II, που είχα χρεωθεί, μαζί με την αποθήκη ασύρματων της Α Πυροβολαρχίας. 38 χρόνια πέρασαν από κείνο τον γλυκό  Αύγουστο του 1984. Έκανα έναν υπέροχο φίλο τον Γιώργο τον Παπαδόπουλο( παρεμπιπτόντως αν περάσετε από Σιδηρόκαστρο επισκεφθείτε την ταβέρνα του Ταβερνα Αφροδιτη  στο Στρυμονοχώρι. Θα δοκιμάσετε τρίπλες μερίδες στην τιμή της μίας! Και κρέας βουβαλίσιο.  Μπορεί ο 19χρονος ασυρματιστής-χειριστης πινακος με τα τεράστια πατομπούκαλα γυαλιά να έγινε ένας...ώριμος( τουτέστιν σιτιμενος) 57ρης. Η ψυχή όμως πάντα γυρνάει στους χώρους τάξης της Μοίρας στο βουνό στην Θερμοπηγή, στις μεραρχιακές ασκήσεις στο Μελενικίτσι και στην ...οβίδα οκτάιντσου που έπεσε δίπλα μου, όταν φύλαγαν σκοπιά σε άσκηση για να μην κάνα κοπάδι πρόβατα στο πεδίο βολής. Γυρνάει στο δύσοσμο από ποδάρια φυλάκιο της Αμπελας, όπου δεν ήθελα να πάω με τίποτα για το βράδυ, στον ορχο με τα τριαξονικα στάγιερ που έφεραν τα πυροβόλα των 105 χιλιοστών. Στις ασκήσεις που ήμουν δίπλα στον δόκιμο αξιωματικό στο προκεχωρημενο παρατηρητήριο, δίνοντας από τον " ρακαλ" αποστολή βολής στην Μοίρα. Εδώ είμαι πάλι αγαπημένο μου Σιδηρόκαστρο. Να ακούω στα αυτιά μου το " καλοκαίρι 84. Όπως κάθε βράδυ disco Rainbow Σιδηρόκαστρο"!