Τῶν Φαράσων τὸν γόνον, καὶ τοῦ Ἄθωνος κλέϊσμα, καὶ τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος ὁσίων, μιμητὴν καὶ ἰσότιμον, Παΐσιον τιμήσωμεν πιστοί, τὸ σκεῦος χαρισμάτων τὸ μεστόν, ὡς φυλάσσοντα ἐκ πάντων τῶν λυπηρῶν, τοὺς πίστει ἀνακράζοντας, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Πάνε σαράντα χρόνια από τότε που άκουσα από το στόμα του καθηγητή μας στην Γ τάξη του 2ου Λυκείου Νάουσας, που τότε στεγάζονταν στο Λάππειο, για έναν καλόγερο στο Άγιον Όρος που ήταν τόσο ταπεινός που ο Θεός του
χάρισε πλήθος χαρισμάτων. Ο αγαπητός μου δάσκαλος μας έκαμε λόγο και για τους πάμπολλους ανθρώπους που καθημερινά επισκεπτόταν το κελί του. Ήταν η πρώτη μου γνωριμία με τον Γέροντα Παΐσιο, τον Άγιο σήμερα Παΐσιος τον Αγιορείτη, την μετάσταση του οποίου στον Παράδεισο τιμά στις 12 Ιουλίου η Ορθοδοξία. Τον Άγιο Παΐσιο τον " ρουφηξα" μέσα από τις διδαχές του και τα βιβλία του βίου και των λόγων του που έγραψαν τα καλογέρια του. Προσκύνησα στην Σουρωτήρι τον τάφο του. Συγκλονίστηκα που παρακαλούσε τον Κύριο να του δώσει καρκίνο για να απογειωθεί, μέσα από τους πόνους και τα βάσανα της παρούσας ζωής στην Βασιλεία των Ουρανών. Ο γέροντας έκαμε και κάνει πολλά θαύματα και στην επί γης και στην θριαμβεύσα εκκλησία. Τιμήθηκε και τιμάται για τον βίο του από τους ορθόδοξους του κόσμου ολάκερου. Έζησε φρικτούς πόνους τις τελευταίες μέρες της γήινης ζωής του. Τον αγάπησα. Όχι για τις προφητείες του τόσο. Αυτές τις βλέπεις χαλκευμενες σήμερα σε φτηνές φυλλάδες και site, ανάμεικτες με άθλιες αναρτήσεις. Μα για την συγκλονιστικη αγάπη που με τόση ταπεινοτητα περιέβαλε τον κόσμο. Έζησε τον πόνο των ανθρώπων και του έδωσε το χέρι του Θεού της Παναγίας και των Αγίων Του. Γέροντα τι σκέφτεσαι; τον ρώτησαν κάποτε στο κελάκι του στην Παναγούδα. " Να κόψω την καρδιά μου κομμάτια να την μοιράσω σε όλο τον κόσμο και ας πεθάνω " απάντησε ο Άγιος. Την ευχή του να έχουμε και να ικετευει τον Κύριο για την δύσμοιρη τούτη χώρα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου