Σ΄ένα έρημο δρόμο
γεμάτο σκόνη και άμμο
καθόμουνα σε μια ξύλινη
παλιά καρέκλα
είχα ένα καφέ
πάνω σ΄ένα σιδερένιο τραπέζι
αγνάντευα απέναντι τα βουνά
κοιτούσα το βάθος του δρόμου
έκανα εκεί τις διακοπές μου
σ΄αυτό τον έρημο τόπο
με τα λίγα σπίτια
ένα καφενείο
μα δεν μ΄ένοιαζε
είδα κάποιον να έρχεται
από το βάθος του ορίζοντα
μια απόκοσμη φιγούρα
πέρασαν ώρες, βράδιασε
μα κανείς δεν φάνηκε
μάλλον ήταν οφθαλμαπάτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου