ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥΣ Στων τριών ιεραρχών, Βασιλείου, Γρηγορίου και Ιωάννου, τη γιορτή τιμούμε τους τρεις φωστήρες της τρισήλιας θεότητας ως πρόσωπα που τίμησαν τα γράμματα, τα θεία γράμματα και τα ελληνικά γράμματα, την θύραθεν σοφία.
Εραστές και ερανιστές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας σαν τις μέλισσες στάθηκαν πάνω της και πήραν τους χυμούς της. Το ίδιο σπούδασαν τα θεία γράμματα τα δυνάμενα σοφίσαι.
Συνταίριασαν αρμονικά τη θεία με την ανθρώπινη σοφία και αποτελούν για τους εκπαιδευτικούς πρότυπα συγκρότησης, αληθινές προσωπικότητες υψηλού ήθους.
Η εποχή μας, εικονοκλαστική, τα βάζει μαζί τους, την ώρα που διαλύεται και έχει ανάγκη προτύπων.
Κοινωνικοί εργάτες, φτωχοί σε αγαθά, οι τρεις τους, ενδεείς, ταυτόχρονα πολλούς πλουτίζοντες, φιλόπτωχοι, πλούσιοι σε φωτισμό, χρυσορρήμονες την γλώτταν, παρομοιάζονται με φωστήρες που κινούνται στην ουράνια, πνευματική, θεία σφαίρα, αινούντες και δοξάζοντες τον χορηγό παντός αγαθού, τον Τριαδικό Θεό και πρεσβεύοντες υπέρ ημών.
Πάντες οι των λόγων αυτών ερασταί
συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν
αυτοί γαρ τη Τριάδι
υπέρ ημών αεί πρεσβεύουσιν.
Το απολυτίκιο της γιορτής ολόκληρο:
Ἦχος α'. Τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας τῆς Τρισηλίου Θεότητος, τούς τήν οἰκουμένην ἀκτῖσι δογμάτων Θείων πυρσεύσαντας, τούς μελιῤῥύτους ποταμούς τῆς Σοφίας, τούς τήν κτίσιν πᾶσαν Θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας, Βασίλειον τόν Μέγαν, καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον, σύν τῷ κλεινῷ Ἰωάννη, τῷ τήν γλῶτταν Χρυσοῤῥήμονι, πάντες οἱ τῶν Λόγων αὐτῶν ἐρασταί, συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν• αὐτοί γάρ τῇ Τριάδι, ὑπέρ ημῶν ἀεί πρεσβεύουσιν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου