Λίγες σκέψεις γιά τις άγιες ημέρες. Του π.Πορφυρίου Προδρομίτη

 

Aκούω να αλληλοευχόμαστε να γεννηθεί ο Χριστός στην καρδιά μας, να γίνει η καρδιά μας φάτνη, και άλλα τέτοια.

Και τα λέμε με τόση άνεση λες και είναι τόσο εύκολο να γίνουν.

Αν ήταν τόσο εύκολη η Γέννα του Χριστού στον κόσμο, τότε γιατί τόσες χιλιάδες χρόνια αργούσε να

συμβεί;

Τόσο εύκολα σκάβεται και μαλακώνει η γη της καρδιάς;

Χιλιάδες χρόνια περίμενε η ανθρωπότητα, και ετοιμαζόταν να γίνει γη κατάλληλη να γεννηθεί ο Χριστός.

Άμα το χώμα είναι μαλακό και εύφορο, τότε δική Του δουλειά είναι να λάμψει. Δίχως να καταλάβεις τί σού γίνεται, μπαίνεις στο φως και περπατάς.

Και αν είσαι ο ευλογημένος να καταλάβεις, όχι εκείνην την στιγμή, αλλά όταν θελήσει Εκείνος, τί σου συνέβη, "τί έπαθες", ε, τότε, αλλάζουν όλα. Τότε γίνεσαι άλλος άνθρωπος.

Αδελφοί, Καλά και Ευλογημένα τα φετεινά Χριστούγεννα.

Καρποφόρο το Άγιο Δωδεκαήμερο.