Ετεροχρονισμένη η δημοσίευση, αλλά έστω και τώρα απολαυστικό το κείμενο του Τάσου Καραμπατζού για την γιορτή του ισναφιού των οικοδόμων της Νάουσας, που τιμούσαν τους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ.
"Σήμερα 8 Νοεμβρίου, είναι η γιορτή των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, που κατά τη θρησκεία μας είναι ο ψυχοπομπός και ο προπομπός.
Ο Μιχαήλ και ο Γαβριήλ είναι οι πιο γνωστοί από τους αρχαγγέλους και Ταξιάρχες. Ο Μιχαήλ
θεωρείται φύλακας – άγγελος του ιουδαϊκού λαού και του Νέου Ισραήλ, δηλαδή του χριστιανισμού. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο αρχάγγελος Μιχαήλ είναι ο ψυχοπομπός – άγγελος, αυτός που παίρνει τις ψυχές των ανθρώπων. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη να αναγγέλλει τον χρόνο του ερχομού του Μεσσία, ενώ στην Καινή Διαθήκη το όνομά του αναφέρεται μόνο στο Ευαγγέλιο του Λουκά, να προλέγει στον Ζαχαρία τη γέννηση του Ιωάννη του Πρόδρομου, να αναγγέλλει στην Παρθένο Μαρία τη γέννηση του Χριστού από αυτήν, και να αποστέλλει τους ποιμένες τη νύχτα της γέννησης του Χριστού στη Βηθλεέμ, για να δουν και να προσκυνήσουν τον γεννηθέντα σωτήρα του κόσμου.Να σημειωθεί ότι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι ο Προστάτης της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ είναι επίσης προστάτες Άγιοι της Μυτιλήνης, των Σερρών, του Αιτωλικού και του Κορυδαλλού Αττικής.
Στη Νάουσα, σαν σήμερα γιορτάζουμε τους "Άγιους Ταξιάρχες" ως Προστάτες των Οικοδόμων. Γίνεται η καθιερωμένη λειτουργία πάνω στο γνωστό ξωκκλήσι των Ταξιαρχών στο Βέρμιο, το ιδρυθέν από τον και Πολιούχο της Νάουσας Όσιο Θεοφάνη.
Με την ευκαιρία, αναρτώ και μια παλιά φωτογραφία την οποία είχε την ευγενή καλοσύνη να μου δώσει ο παλιός Οικοδόμος της Νάουσας κ. Μιχάλης Γ. Δήμπαλας. Είναι λοιπόν ακριβώς τέτοια μέρα κάπου στη δεκαετία του '60, με τους Ναουσαίους Οικοδόμους να γιορτάζουν το "Ισνάφι" τους (λέξη προερχόμενη από αναγραμματισμό της λέξης "συνάφι"/ συνάφεια = το ομοειδές ασκούμενο επάγγελμα), μαζί φυσικά με τη συνοδευτική Ναουσαίϊκη μπάντα του ζουρνατζή Παζαρέντση (Ράμτσιου), επι της οδού Μισυρλή και ακριβώς έξω από το κατάστημα ξυλείας "ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΗΛΚΟΣ - ΜΕΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ".
Για την ιστορία, αναφέρω και ορισμένα ονόματα όπως μου τα αφηγήθηκε ο κ. Μιχάλης:
Από δεξιά ο πρώτος είναι κάποιος άγνωστος. Ο 2ος είναι ο Μιχάλης Δήμπαλας, ο 3ος Μανόλης Παναγιωτίδης, ο 4ος Τάκης Δασκαλόπουλος, ο 5ος Γρηγόριος Διαμάντης, αμέσως μετά είναι ο Ράμτσιος με τον ζουρνά του, δίπλα του ένας με το ακορντεόν και πίσω ο ψηλός με το τρομπόνι, αμέσως μετά προς τα αριστερά με το μπαστούνι και τα γυαλιά, είναι ο μπαρμπα-Γιώργης ο Καραμπατζός (1875-1973) αδελφός του παππού μου και για πολλά χρόνια οικοδόμος -εργολάβος με πάρα πολλά κτήρια στη Νάουσα χτισμένα από αυτόν, ακριβώς δίπλα του -πάλι με μπαστούνι -είναι ο Στέργιος Φετλής ο οποίος είχε διατελέσει και Δήμαρχος Νάουσας κάπου στα 1944 (και για τον οποίο έχει γράψει σημαντικά πράγματα σ' ένα βιβλιαράκι που εξέδωσε ο συγγραφέας -ιστορικός και ερευνητής της Νάουσας κ.Στέργιος Αποστόλου, αμέσως μετά είναι ένας άλλος άγνωστος οικοδόμος, μετά φαίνεται ο μαραγκός Αργυρόπουλος (είχε ξυλουργείο στη λαϊκή Αγορά δίπλα στο σπίτι του Κυπρίτη και μετά το συνέχισε ο γιός του ο Λάμπης) και στην άκρη αριστερά, είναι ο Γιώργος Κεχαγιάς, κι αυτός χρόνια οικοδόμος και εργολάβος. Στο βάθος, φαίνονται τα παλιά σπίτια του Άτση κλπ. Όποιος τυχόν μπορεί να αναγνωρίσει τους αγνώστους, πολύ ευχαρίστως να το κάνει.
Η φωτογραφία αυτή, νομίζω είναι κι ένα ιστορικό ντοκουμέντο της Νάουσας, που γιόρταζε το σημερινό "Ισνάφι". Κι όπως λέει η Κινέζικη παροιμία: "Μια φωτογραφία =χίλιες λέξεις"."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου