Ο Νικόλαος Θεοφίλου, είχε την δυστυχία να οριστεί δήμαρχος από την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, την δύσκολη περίοδο του εμφυλίου πολέμου. Την περιγραφή της σκηνής της άνανδρης δολοφονίας του, στις 14 Ιανουαρίου 1949, με τρεις σφαίρες στην πλάτη, αφού του πάτησαν το κεφάλι μέσα στην λάσπη, στην σημερινή πλατεία Καρατάσου, μας είχε περιγράφει ο αγαπητός Κώστας Σιώνης, που υπήρξε αυτόπτης μάρτυς της, δεκάχρονο τότε παιδάκι. Μια δολοφονία, που όπως μας είχε πει ο κ. Σιώνης, τον "στοίχειωσε" για όλη του την ζωή. Η πολιτεία στην μνήμη του ονοματοδότησε την οδό που είναι γνωστή ως Θεοφίλου στη Νάουσα. Με έκπληξη διάβασα αίτημα της ΛΑ.Σ να μετανομαστεί σε Μίκη Θεοδωράκη, μαζί με το δημοτικό θέατρο. Για το δεύτερο να συνυπογράψω, αλλά για το πρώτο με τίποτε. Είναι προφανές ότι ενοχλεί ακόμη ο Νικόλαος Θεοφίλου. Μόνο που η ιστορική μνήμη δεν σβήνεται ποτέ. Όσο δε αφορά τον Μίκη,αξίζει να θυμηθούμε τις ομιλίες του στα ΤΕΡΑΣΤΙΑ συλλαλητήρια ενάντια στην συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και τα όσα υπέστη όταν συμμετείχε στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Έλεος, λοιπόν!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου