Θοδωρή καλησπέρα
Με αφορμή τα όσα είπες στις ΑΝΑ-κρίσεις, κατά τη συνέντευξη που πήρες από τον νυν δήμαρχο της πόλης μας Νικόλα Καρανικόλα, σχετικά με το πρόγραμμα “Life”. Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
Με πήρε μια μέρα, πριν 3-4 χρόνια, τηλέφωνο κάποιος και ήθελε να του απαριθμήσω τα έργα που «έκανα» σαν δήμαρχος. Το θέμα το είχε ήδη ξεκινήσει σε λανθασμένη βάση. Του απάντησα ότι, κατ’
αρχάς, τα έργα δεν τα κάνει ο δήμαρχος. Τα κάνουν οι δήμαρχοι, τα δημοτικά συμβούλια, οι υπηρεσιακοί παράγοντες και κάθε πολίτης είτε της τοπικής, είτε και της ευρύτερης Ελληνικής Κοινωνίας. Αναφέρομαι σε «δημάρχους» και όχι «δήμαρχο», σε δημοτικά συμβούλια και όχι δημοτικό συμβούλιο, γιατί, κατά το πλείστον, ένα έργο το μελετάει ένας δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο, στη δική του δημοτική θητεία, αρχίζει την κατασκευή του ο ίδιος ή κάποιος επόμενος, και το αποπερατώνει ένας τρίτος δήμαρχος (δημοτικό συμβούλιο). Κι αυτό γιατί η κοινωνία μας έχει μια συνέχεια, δεν παύει να δρα και να παράγει ανεξάρτητα των προσώπων, τα οποία έρχονται και παρέρχονται. Aνεξάρτητα με τις αλλαγές των προσώπων, η τοπική κοινωνία δίνει τις κατευθύνσεις, χωρίς να ενδιαφέρεται ποιος θα τις υλοποιήσει.Όταν συντάξαμε το πρώτο Τ.Α.Π. (Τοπικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα), με χρηματοδότηση από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, το είχαμε αναθέσει σε κορυφαία επιστημονική ομάδα. Θυμάμαι ότι, από την περιοχή μας, η ομάδα αυτή είχε υπεύθυνο για τα αγροτικά θέματα τον γεωπόνο Θωμά Δραγουμάνο. Την εισήγηση της επιστημονικής μελετητικής ομάδας φέραμε, για την τελική απόφαση, σε λαϊκή συνέλευση στο Δημοτικό θέατρο, όπου μετείχαν όλοι οι υπηρεσιακοί παράγοντες, επιστημονικοί και επαγγελματικοί φορείς και φυσικά ο κριτής όλων, ο πολίτης της Νάουσας. Γι’ αυτό λέω ότι τις κατευθύνσεις τις δίνουν οι ίδιοι οι πολίτες, στους οποίους βέβαια ανήκουν και ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι.
Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Θεός χάρισε στην πόλη μας ένα ποτάμι, την Αράπιτσα, και το απείρου κάλλους πλατανόδασος του Άγίου Νικολάου, το οποίο αποτελεί και το Brand name, θα έλεγα, της πόλης μας. Θα συναντήσουμε πάρα πολλούς ανθρώπους σε άλλες πόλεις και χωριά της χώρας μας που γνωρίζουν τον Άγιο Νικόλαο περισσότερο από τη Νάουσα. Που έχουν πάει στον «Άγιο», αλλά δεν μπήκαν στο κέντρο της πόλης μας.
Η Γραμματέας μου ανήγγειλε ότι θέλει να με δει ένας δασολόγος από τη Θεσσαλονίκη, γαμπρός της Κοραλίας Χαν. Σε προηγούμενη ανάρτησή μου είχα αναφέρει ότι γύρω στα 1955 έμενα στο ισόγειο ενός προσφυγικού στον Άνω Συνοικισμό. Δύο σπίτια νοτιώτερα, προς το μνημείο των «Ηρωίδων», ήταν το σπίτι της Κοραλίας, που είχε δύο παιδιά. Τον Άλκη και την Μαρία. Ο σύζυγος λοιπόν της Μαρίας, δασολόγος, κάτοικος Θεσσαλονίκης τότε, ήρθε και μου συστήθηκε και μου είπε «Δήμαρχε θέλω να κάνω κάτι για τη Νάουσα, την πόλη της συζύγου μου. Θα σου κάνω μια μελέτη για τον Άγιο Νικόλαο, για τη διάσωση της άγριας πέστροφας». Έτσι ξεκίνησε το περίφημο πρόγραμμα “Life”. Ήταν ένα πρόγραμμα Ευρωπαϊκό που υποβάλαμε απευθείας στις Βρυξέλλες, χωρίς τη μεσολάβηση εθνικών κυβερνήσεων. Όποτε παρενεβλήθησαν οι εθνικές κυβερνήσεις τα Ευρωπαϊκά κονδύλια, με τα διάφορα προγράμματα, μοιράστηκαν με κομματικά κριτήρια, με αμφιβόλου αξίας αποτελέσματα. Αυτό ήταν ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε με αυτό το χαρακτηριστικό, ότι δεν μεσολαβούσαν οι εθνικές κυβερνήσεις. Μετά από λίγο καιρό με πήρε τηλέφωνο ένας υπάλληλος από τις Βρυξέλλες (Κομισιόν) ονόματι Νυχάς και μου είπε «Δήμαρχε θα σου το περάσω το πρόγραμμα. Έχω έρθει στον Άγιο Νικόλαο, γνωρίζω την ομορφιά του τοπίου. Και έτσι όπως το προτείνετε με κεντρικό άξονα την προστασία της άγριας πέστροφας, δεν μπορώ να μην το εγκρίνω». Πράγματι μου έστειλε και έγγραφο με την έγκριση γιατί ήμουν υπεύθυνος και χειριστής του προγράμματος. Ήταν όμως ήδη Οκτώβριος του 1994 και είχε αρχίσει η προεκλογική περίοδος. Όταν ανέφερα σε ομιλία μου με χαρά ότι εγκρίθηκε το πρόγραμμα απευθείας από τις Βρυξέλλες και διάβασα μάλιστα και το έγγραφο, ορισμένοι το χλεύασαν γιατί πίστευαν ότι λέω ψέμματα. Δεν επανεκλέχτηκα στις εκλογές και το υλοποίησε η επόμενη δημοτική αρχή. Γιατί η κοινωνία μας έχει συνέχεια. Ο συντάκτης του προγράμματος, ο δασολόγος γαμπρός της Κοραλίας όχι μόνο δεν πήρε χρήματα για τη δουλειά του, αλλά και δεν ξαναεμφανίστηκε στο Δημαρχείο για να ζητήσει έστω «αναγνώριση». Πριν μερικά χρόνια το είχα αναφέρει σε κάποιον, αλλ’ ίσως δεν το θεώρησε σπουδαία είδηση. Κι όμως ένας γαμπρός της πόλης μας πρόσφερε τις καλές του υπηρεσίες αφιλοκερδώς.
Υ.Γ.
1. Η φωτογραφία που δημοσίευσες του 2009 όπου κάνω απονομή πλακέτας στον αείμνηστο Θωμά Κατσιαμάκα, κατά τα εγκαίνια του γηπέδου ποδοσφαίρου της «Παναγιωπούλας», για την προσφορά του στον αθλητισμό, είναι άλλο ένα κλασσικό παράδειγμα. Το οικόπεδο το αγόρασε από τον Θόδωρο Λίππα η δημοτική αρχή την οποία υπηρετούσα ως δήμαρχος και υπέγραψα το συμβόλαιο αγοράς εκ μέρους του Δήμου Νάουσας. Τα εγκαίνια του γηπέδου έγιναν από την μεθεπόμενη δημοτική αρχή από εντελώς διαφορετικά πρόσωπα. Ο Δήμος όμως της Ηρωϊκής Πόλης Νάουσας είναι εδώ και θα συνεχίσει αδιατάρακτα την πορεία του στην τοπική και την παγκόσμια Ιστορία στο διάβα του χρόνου, άσχετα με τα πρόσωπα.
Το ξενοδοχείο στα 3-5 Πηγάδια το είχε ξεκινήσει η δημοτική αρχή με δήμαρχο τον Πέτρο Μπόλλα, η οποία είχε κατασκευάσει και ένα τμήμα του σκελετού με οπλισμένο σκυρόδεμα. Συνέχισε η δική μας δημοτική αρχή και ολοκλήρωσε το έργο με δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, το οποίο δάνειο ήδη είχε εγκριθεί, επί δημοτικής θητείας του δημάρχου Πέτρου Μπόλλα.
Την τεχνητή χιόνωση την ξεκίνησε η δική μας δημοτική θητεία, αλλά συνεχίστηκε και στις επόμενες.
Η επιχείρηση ύδρευσης αποχέτευσης (Δ.Ε.Υ.Α.Ν.)«στήθηκε», κατ’ απαίτηση του σχετικού νόμου, κατά τη δημοτική μας θητεία, αλλά με πατέντα από τη ΔΕΥΑ Βέροιας, η οποία είχε προηγηθεί στη σύστασή της, και ο Σπύρος Στολτίδης, διευθυντής της, μας βοήθησε στο μέγιστο βαθμό. Κάναμε τον αγωγό, μήκους έξι χιλιομέτρων για να υδροδοτηθεί ένα αδικημένο τμήμα της πόλης μας, η περιοχή του Σιδηροδρομικού μας σταθμού. Μας εγκρίθηκε χρηματοδότηση ύψους 2.500.000.000 δραχμών για την ύδρευση - αποχέτευση της πόλης μας, μετά από δύσκολους αγώνες που δώσαμε γιατί όλοι οι «αρμόδιοι» θεωρούσαν ότι η Νάουσα με τα πολλά νερά δεν έχει ανάγκη έργων, γιατί έτσι τους βόλευε. Φτάσαμε στο σημείο να κηρύξουμε, σαν Δημοτικό Συμβούλιο, βουλευτές ως «persona non grata”. Ξεκινήσαμε το έργο από την περιοχή της Πυροσβεστικής, γιατί οι υπηρεσίες θεώρησαν πιο εύκολο τεχνικά το σημείο για να ξεκινήσει η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου έργου. Ta έργα ύδρευσης-αποχέτευσης συνεχίστηκαν από τις επόμενες δημοτικές αρχές. Κλασσικό επίσης παράδειγμα της συνέχειας της κοινωνίας μας.
Πολλά δημοτικά κτήρια, όπως το συγκρότημα Λόγγου Τουρπάλη, που αργότερα έγινε και Πανεπιστημιακή Σχολή, το Στέκι Νεολαίας, το ΚΑΠΗ και άλλα είχαν ξεκινήσει επί προηγούμενων δημοτικών και συνεχίστηκαν ή ολοκληρώθηκαν στη δική μας δημοτική θητεία. Ο Δήμος μας έχει δύο Πανευρωπαϊκά βραβεία, απευθείας από την Κομισιόν, ένα για το Πρόγραμμα Life και ένα για τις αδελφοποιήσεις μαζί με την Γαλλική Πόλη Φας Τουμενίλ. Τα βραβεία τα παρέλαβε η επόμενη δημοτική αρχή, γιατί ο Δήμος μας έχει συνέχεια. Οφείλω να δεχτώ ότι ευγενικά με κάλεσε να παρευρεθώ κι εγώ στην βράβευση, όμως δεν πήγα, γιατί την χρονική στιγμή της βράβευσης άλλος εκπροσωπούσε τον Δήμο μας, άσχετα αν η προηγούμενη δημοτική αρχή είχε κάνει όλη τη δουλειά. Και η επόμενη βέβαια δημοτική αρχή συνέχισε επάξια το έργο των προηγούμενων.
Όλοι έχουμε να προσφέρουμε στην πόλη, απ’ όλους περιμένει βοήθεια και όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τις υποχρεώσεις μας απέναντί της.
Γιώργος Πολάκης
Πρώην δήμαρχος Ηρωικής Πόλης Νάουσας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου