Πολύς ο λόγος στις μέρες μας για το περιβάλλον και την ανάγκη προστασίας του, στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής. Η φοβικότητα σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειες ξεπερνά το όριο της υστερίας, την στιγμή που η χώρα μας έχει υπογράψει ρήτρες μείωσης του ενεργειακού της αποτυπώματος για την επόμενη δεκαετία, με την Ε.Ε. Η ενεργοβόρος Κίνα, δια στόματος του προέδρου της, υποσχέθηκε ότι θα μηδενίσει το ενεργειακό της αποτύπωμα το 2060. Καλά λοιπόν τα λόγια "αντίστασης" στα αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, αλλά κενά ουσίας, αφού η προσπάθεια μείωσης της χρήσης ενεργοβόρων συσκευών ξεκινά από το άτομο, τις επιχειρήσεις και καταλήγει στο κράτος. Με δεδομένο λοιπόν ότι κλείνουν οι μονάδες παραγωγής ρεύματος με άνθρακα στην Δυτική Μακεδονία, είναι βέβαιο ότι ή θα πρέπει να μειώσουμε ως πολίτες της κατανάλωση ενέργειας στην εποχή του...1950, ή να μειώσουμε το ενεργειακό αποτύπωμα της οικογένειας, του σπιτιού, του μαγαζιού, της επιχείρησης και της βιομηχανικής μονάδας, επιζητώντας παράλληλα ανανεώσιμες πηγές ενέργειες. Από τον ήλιο, τον "αίολο", το νερό, αλλά και την βιομάζα. Ήταν η δεκαετία του 1980, αν θυμάμαι καλά, όταν ο Τάσος Βαλσαμίδης παρουσίαζε την πρόταση, σε συνεργασία με αυστριακή εταιρεία, για την παραγωγή ενέργειας από την βιομάζα του Βερμίου. Εξαιρετική η πρόταση, αλλά πολύ "δεξιά" για τα δεδομένα της εποχής, που ήταν το βόλεμα απάντων στο δημόσιο, μέσω των διαφόρων "κλαδικών". Ακολούθησε η εξαιρετική επίσης πρόταση του Γιώργου Γιαννικουρή, επί δημαρχίας Λιόλιου, για την δημιουργία ενεργειακών φραγμάτων στην Αράπιτσα, που θα απέδιδε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ έσοδα στον δήμο, αλλά και αυτή σταμάτησε από τα "οράματα" των καπνιζόντων φουγάρων των εργοστασίων, που φυσικά δεν ξανάνοιξαν ποτέ. Τώρα πια ο "μπαμπούλας" ακούει στο όνομα αιολικά και φωτοβολταϊκά. Θεωρώ, αν μη τι άλλο, υποκριτική την άποψη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, αφού ήταν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας που ως πρωθυπουργός υπερθεμάτιζε και ενέκρινε αντίστοιχες ΑΠΕ. Μάλιστα η πρωτοβουλία του Νικόλα Καρανικόλα για αποκατάσταση της καθίζησης του δρόμου από Αγία Τριάδα προς Μύλους, εξελήφθη από μια κυρία ως ο "δούρειος δρόμος¨από τον οποίο θα περάσουν οι ανεμογεννήτριες για το Βέρμιο. Στοιχειώδη γνώση αν υπήρχε θα μπορούσε η κυρία να αντιληφθεί ότι για να περάσουν ανεμογεννήτριες από ένα δρόμο πέντε μέτρων, πρέπει να γίνει "θαύμα", καθώς επίσης και το ότι οι ανεμογεννήτριες της ΑΙΟΛΙΚΗΣ, που έχουν λάβει την έγκριση του ΣτΕ θα ανέβουν στο γυμνό του βουνού, μέσω δρόμων από την Πτολεμαΐδα. Βέβαια όταν όλα μαζί μπαίνουν στον μύλο της σπέκουλας, είναι φυσιολογικό να "βράζουν" μαζί, το αιολογικό της ΤΕΡΝΑ, που από την αρχή, το 2012 δηλαδή, ήταν αρνητικό το δημοτικό συμβούλιο, πλην της κας. Ιωσηφίδου, αφού είναι φάτσα-κάρτα στο χιονοδρομικό των 3-5 Πηγαδιών. Η ίδια απόφαση ανανεώθηκε και πάλι επί δημαρχίας Καρανικόλα. Οπότε τα υπόλοιπα είναι μάλλον, ασκήσεις επί, προεκλογικού, χάρτου. Κλείνω αυτό το άρθρο με την μοναδική οικολογική διαχείριση της εταιρείας Βαρβαρέσος. Διάβασα στο linkendin την σελίδα της, όπου αναφέρει η εταιρεία την δέσμευση της στην προστασία του περιβάλλοντος, έχοντας το 2019 μειώσει την εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα, μεγέθους 6.850,65 τόνων, που είναι ισοδύναμη με τον άνθρακα που απομονώνουν 11.327.695 δέντρα στην πόλη, από την στιγμή της φύτευσης του και μέχρι την ηλικία των δέκα ετών. Καιρός να μιλήσουμε λοιπόν για την επόμενη "πράσινη" μέρα του δήμου, χωρίς "κραυγές" και "δαιμονοποιήσεις" λαϊκισμού . Το στοίχημα είναι να τα καταφέρουμε με επιχειρήματα, αντί ιδεολογικοπολιτικών "τσιτάτων", που συνάδουν με τα όσα παρατηρούμε και με τα όσα ακούμε στον καιρό της πανδημίας. Τα όσα απίστευτα ακούμε για τα εμβόλια και τον κορωνοϊό!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου