... Και οι εύζωνοι, που πηδούν λυσσασμένοι μέσα στα ορύγματα, δίνουν δραματικές λογχομαχίες. Μια ολάκερη βουλγάρικη πυροβολαρχία που ήτανε στην πλαγιά του λόφου, κυριεύτηκε με τη λόγχη από τους εύζωνους... Τα ευζωνάκια ρίχνουν τότε τη συμφωνημένη πυκνή μπαταριά, βάζουνε λόγχη κι’ ορμούν μ’ αλαλαγμούς. Χίλιες λόγχες αστράφτουν φοβερές, και ζυγώνουν ραγδαία τους αμυνόμενους. Και, πριν οι εύζωνοι ζυγώσουν στα εκατό πενήντα μέτρα, αρχίζουν να φεύγουν πρώτα λίγοι κι’ έπειτα ομαδικά, με την κραυγή της τρομάρας:
- Ω λελέ μάικω! –«ωχ μανούλα μου!»
... Τα ευζωνικά τάγματα είχαν μοιραστεί σε μικρά τμήματα δεξιά και αριστερά του δρόμου και κυνηγούσαν φρενιασμένα κι’ αποδεκάτιζαν τους εχθρούς που φεύγανε. Ο διοικητής του ευζωνικού συντάγματος(1 38), ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος, όταν άκουσε τη διαταγή να γυρίσει στο Λαχανά δε μπορούσε να κρατήσει το θυμό του:
- Τι έκανε λέει;… Ν’ αφήσουμε το γάμο και να πάμε για πουρνάρια;… Δεν είμαστε καλά!... Για να φωνάξουμε το Γιάννη -το Βελισσαρίου- να ιδούμε τι λέει κι’ αυτός!
Ο Βελισσαρίου έφτασε ιδρωμένος, σκονισμένος, μπαρουτοκαπνισμένος: Κολοκοτρώνης, Παπαδόπουλος, Πάγκαλος έκαναν συμβούλιο μαζί του. Ο Βελισσαρίου φώναξε:
- Η δίωξη πρέπει να εξακολουθήσει και τη νύχτα… Πρέπει να πάμε κυνηγώντας τους Βούλγαρους ως το Στρυμόνα και να πιάσουμε τα γεφύρια της Κουμάριανης και του Όρλιακο!"
Από το βιβλίο του Σπύρου Μελά για την μάχη Κιλκίς-Λαχανά, 19 με 21 Ιουνίου 1913.
20χρονος εύζων, στο 1 38 σύνταγμα Ευζώνων , ο παππούς μου Ζαχαρίας Μπούρας. Μέχρι τέλος της ζωής του, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, μας αφηγούνταν, συγκινημένος, την εφ όπλου λόγχη επίθεση εναντίον των Βουλγάρων. Και τον τραυματισμό του από βουλγάρικη οβίδα, που του έκοψε τον γλουτό του, ζώντας αντάμα με τον θάνατο ολόκληρο το βράδυ της φονικής μάχης. Και για το πως έκοβαν τις τιράντες των Βουλγάρων και τα κουμπιά από τα παντελόνια τους, για να μην μπορούν να τρέξουν να διαφύγουν. Στιγμές Ελλάδας μονιασμένης. Ψυχοσάββατο σήμερα. 108 χρόνια μετά την ελληνική εποποιία στην γραμμή Κιλκίς - Λαχανά.Μια δέηση έκανα για τον εύζωνα Ζαχαρία Μπούρα από το Παλαιοχώρι, Ομιλαίων, Γαρδικίου. Κάπου υπήρχε το μετάλλιο τιμής που έλαβε για το ανδραγάθημα του. Μακάρι να αναπαύεται τώρα με τους συμπολεμιστές του στην αγκαλιά του Θεού.
Καλό παράδεισο και στην γιαγιά μου Δόμνα, που είναι στα αριστερά του στην φωτογραφία την μητέρα μου Καλλιόπη, από πάνω του και στην θεία μου Ελένη, πάνω αριστερά. Και σε όλους τους προαπελθόντες πατέρες και αδελφούς , από καταβολής κόσμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου