Ευλογημένο χωριό το Αρκοχώρι της Νάουσας. Έχοντας έναν επί γης άγγελο που φωλιάζει εκεί, υμνολογώντας ακαταπαύστως τον Τριαδικό Θεό. Πολλές οι σωματικές δοκιμασίες που του εδόθησαν. Και όμως η προσευχή και οι ύμνοι του για τον Κύριο Ιησού Χριστό, την Θεοτόκο και τους Αγίους Του δεν σταματούν ποτέ. Σκαλίζοντας τις ηλεκτρονικές αναμνήσεις διάβασα και πάλι με συγκίνηση το ποίημα του πατρός Στυλιανού, για έναν άγγελο που βαπτίστηκε Απόστολος. Μεταφέροντας με την υπέροχη ψυχή του, το ευαγγέλιο σε όλους εμάς που είχαμε την ευλογία να τον γνωρίσουμε. Σε ευχαριστούμε Απόστολε και ευχόμαστε στον Ιησού που κατήλθε στον Άδη για να σώσει τον άνθρωπο από το σκότος του, να μας δώσει έναν κόκκο από την δική σου πίστη.
ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ
Μετρημένα βήματα
σ’ ένα σπίτι πάντα δίχως φώτα,
ζάχαρο, αιμοκάθαρση,
γέλιο σαν τα χρόνια του τα πρώτα.
Κι έφυγε η Ζωούλα του·
μα πρωί και βράδυ της μιλάει,
άσματα κεράσματα
παραδοσιακά της τραγουδάει.
Τετριμμένα κρίματα·
ένα δυο, που μόνος του τα βλέπει.
Μέσα απ’ το δικό του φως
κάθε οπτική την ανατρέπει.
Κι ήρθαν στη ζωούλα του
άγγελοι να του κρατούν το χέρι,
βοηθοί του άνθρωποι
που δεν έχει δει· κι όμως τους ξέρει.
Στερημένα σήματα
στης ματιάς τα νεύρα· δεν θυμώνει·
τις φωνές τις έμαθε,
μια κι έχουν περάσει τόσοι χρόνοι.
Κι είναι στη ζωούλα του
λαμπεροί του σύμπαντος οι χώροι,
στου τυφλού Απόστολου
από της Ναούσης τ’ Ἀρκοχώρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου