2020 και πανδημία. Δυστυχούν και οι μικρές επιχειρήσεις και οι...αριθμοί!

 Ένδυση και υπόδηση ήταν οι κλάδοι του λιανικού εμπορίου που έχουν υποστεί σημαντικά πλήγματα την περίοδο της πανδημίας, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της ΕΣΕΕ. Παράγοντας το 12% του ΑΕΠ, αποτελούν τον κυριότερο εργοδότη της χώρας, με 18,3% του συνόλου των

εργαζομένων. Το 2020 ήταν για τους μικρούς και μεσαίους των κλάδων, ιδιαίτερα αρνητικό, αφού το 56% των επιχειρήσεων εκτιμά ότι η πτώση του τζίρου τους θα ξεπεράσει το 40%, σε σχέση με το 2019, που ήταν η πρώτη χρονιά, με μια σχετική κανονικότητα, μετά από μια δεκαετία μνημονίων.Βέβαια οι επιπτώσεις της κρίσης ήταν ασύμμετρες, αφού το χονδρικό και λιανικό εμπόριο των μεγαλύτερων επιχειρήσεων, αύξησαν τον τζίρο τους κατά 89,3 και 57,1% αντίστοιχα!  Κοινώς οι ισορροπίες πλέον στην αγορά αλλάζουν δραματικά υπέρ των μεγάλων καταστημάτων. Με 10,2 δις ευρώ απώλειες σε τζίρο, η επόμενη μέρα για τα μικρά καταστήματα, με την..."αποδιασωλήνωση" τους από τις ΜΕΘ των εκτάκτων οικονομικών ενισχυτικών μέτρων, θα είναι σίγουρα ιδιαίτερα δύσκολη, Προς όφελος των μεγάλων καταστημάτων και mall που θα μονοπωλήσουν το λιανικό εμπόριο σε ένδυση και υπόδηση, όπως συνέβη και με τον χώρο των τροφίμων, λίγες δεκαετίες πριν!

. 

Το νέο οικονομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον που επέφερε η πανδημία οδήγησε τις επιχειρήσεις του λιανικού εμπορίου να στραφούν προς τους εγχώριους προμηθευτές εξαιτίας των αναταράξεων στις διεθνείς αλυσίδες, με αποτέλεσμα το 72% των επιχειρήσεων λιανικής να εμπιστεύεται Έλληνες προμηθευτές. Αυτό

συνεπάγεται τη διατήρηση παγιωμένων συνεργασιών αλλά και την τήρηση στάσης αναμονής εν μέσω πρωτοφανούς διεθνούς αβεβαιότητας. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ (διοικητικές πηγές), η συρρίκνωση του κύκλου εργασιών στο λιανικό ανήλθε σε 8%, υπερβαίνοντας την αντίστοιχη του ΔΚΕ (3,9%), ο οποίος αφορά επιχειρήσεις με ετήσιο τζίρο μεγαλύτερο των 140 χιλ. ευρώ.

Παράλληλα, καταγράφηκε στασιμότητα οφειλών σε εφορία και ταμεία λόγω του μέτρου των αναστολών, γεγονός που αναδεικνύει την αγωνία των επιχειρήσεων, ενώ η προσφυγή σε παρεμβάσεις όπως η επιστρεπτέα και η αποζημίωση ειδικού σκοπού διογκώνουν την ανησυχία για την επόμενη ημέρα, όταν θα αποσυρθεί η «τεχνική υποστήριξη» της οικονομίας.

Η αβεβαιότητα επιτείνεται περαιτέρω αν αναλογιστεί κανείς τόσο το χρόνο σταδιακής επιστροφής στην κανονικότητα (τo 53% των επιχειρήσεων υποστηρίζουν ότι θα απαιτηθούν τουλάχιστον δύο χρόνια) όσο και το γεγονός ότι ο κλάδος απώλεσε 10,1 δισ. ευρώ (8,2% του κύκλου εργασιών) μέσα σε ένα μόλις χρόνο εξαιτίας της πανδημίας. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως μόνο για τις επιχειρήσεις λιανικής που τέθηκαν σε αναστολή λειτουργίας το Μάρτιο του 2020 στο λιανικό, η ετήσια υποχώρηση του κύκλου εργασιών ανήλθε σε 20,1%.

Σε αντίθεση με το 2019, που θεωρήθηκε το πρώτο έτος κανονικότητας της ελληνικής οικονομίας, η εικόνα της πανδημίας προοικονομεί μια σειρά από δυνητικούς κινδύνους βιωσιμότητας καθώς μειώθηκαν σημαντικά οι δυναμικές (σε 5%), οι αναπτυσσόμενες (σε 2%) αλλά και οι ανθεκτικές (σε 11%) επιχειρήσεις, πολλές από τις οποίες έδειχναν σημάδια βιωσιμότητας. Ωστόσο, ο σχεδόν διπλασιασμός των συνεπών επιχειρήσεων (σε 43%) δείχνει σημάδια μεσοπρόθεσμης βιωσιμότητας με το ζητούμενο να παραμένει ο άμεσος και ουσιαστικός μετασχηματισμός τους. Μεγάλο πρόβλημα είναι η αύξηση του αριθμού των απειλούμενων (από 18% σε 35%) που αποκαλύπτει το μεγαλύτερο κίνδυνο της πανδημίας, δηλαδή τη μετατροπή υγειών επιχειρήσεων σε προβληματικές, αφού σχεδόν 4 στις 10 επιχειρήσεις απειλούνται χάνοντας έσοδα και σωρεύοντας χρέη.