Ο Μέγας Μάγιστρος της Νάουσας.
Ο κυρ Βαγγέλης Ψαθάς .
Μ αυτόν χόρεψα την Παπαδιά πρώτη φορά , δεκαετία του 70 ήταν και είχα τον πατέρα μου να με κρατάει από το μαντίλι.
-Βάρα Βαγγέλη ,του είπε και με κοίταξε στα
μάτια .-Ότι θέλεις Μπέμπε Γιάννη, είπε στον πατέρα μου , έβαλε τον ζουρνά στο στόμα,και με κοιτούσε να δεί αν είμαι έτοιμος .
Με είδε που δείλιασα και κοντοστάθηκα,ο πατέρας μου . Με ταρακούνησε να με συνεφέρει και μου είπε :
- "Προχώρα μη φοβάσαι σε κρατάω" ....
Σαν σήκωσα το χέρι άρχισε να παίζει ο Βαγγέλης και δε θα τον ξεχάσω ποτέ πως με κοιτούσε στα μάτια για να το πάμε μαζι . Αυτός την μουσική κι εγώ τα βήματα .
Μαγική στιγμή . Η πρώτη στιγμή που χόρεψα την Παπαδιά μιαν αποκριά στην Νιάουστα.
Είχα νιάτα , είχα χρόνια μπροστά μου .
Πέρασαν τα χρόνια , έφυγαν τα νιάτα , αλλά η ψυχή μου πάντα χορεύει τέτοιες μέρες .
Σήμερα δεν είναι κανείς από τους δύό τους εδώ , ο ένας να παίξει την παπαδιά και ο άλλος να με κρατάει να χορέψω .
Μερικοί άνθρωποι δεν είναι της κατηγορίας , "ουδείς αναντικατάστατος " γιατί όταν φεύγουν αδειάζει ο τόπος ,είναι που είχαν βαρύ τον ίσκιο τους .
Μέρες που είναι δε γίνεται να μη τους θυμηθώ .
Μου λείπουν εκείνα τα γλέντια και οι χαρές που γινόταν με το ..το τίποτα .
Όσοι γνωρίζουν ...καταλαβαίνουν τι λέω .
Άιντε καλή αποκριά .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου