Και αφού ο Ιησούς εξήλθε από εκεί, αναχώρησε για τα μέρη της Τύρου και της Σιδώνας.
Και ιδού, μια γυναίκα Χαναναία από τα όρια εκείνα εξήλθε και έκραζε λέγοντας: «Ελέησέ με, Κύριε, γιε του Δαβίδ. Η θυγατέρα μου
υποφέρει βαριά από δαιμόνιο».Εκείνος δεν της αποκρίθηκε λέξη. Τότε πλησίασαν οι μαθητές του και τον παρακαλούσαν λέγοντας: «Διώξε την, γιατί κράζει από πίσω μας».
Αυτός αποκρίθηκε και είπε: «Δεν αποστάλθηκα παρά μόνο στα πρόβατα τα χαμένα του οίκου Ισραήλ».
Εκείνη ήρθε και τον προσκυνούσε λέγοντας: «Κύριε, βοήθα με».
Αυτός αποκρίθηκε και είπε: «Δεν είναι καλό να λάβει κανείς τον άρτο των παιδιών και να τον ρίξει στα σκυλάκια».
Εκείνη είπε: «Ναι, Κύριε, γιατί και τα σκυλάκια τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους».
Τότε ο Ιησούς αποκρίθηκε και της είπε: «Ω γυναίκα, μεγάλη η πίστη σου. ας γίνει σ’ εσένα όπως θέλεις». Και γιατρεύτηκε η θυγατέρα της από την ώρα εκείνη.
Μοναδική η πίστη μιας μη Ιουδαίας, της Χαναναίας, της σημερινής περικοπής του Ευαγγελίου του Ματθαίου. Αλήθεια, αν είχαμε και εμείς, οι κατ όνομα χριστιανοί, ένα μικρό κομματάκι της πίστης της, θα μπορούσαμε να μεταφέρουμε και βουνά, ακόμη. Δυστυχώς τα, μόνα βουνά που έχουμε είναι οι αμαρτίες μαςμ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου