Παράδοση στο αποκριάτικο γλέντι η Νάουσα. Γέμιζε εκείνες τις νοσταλγικές εποχές, η πόλη με μπάντες από την Γουμένισσα και όλη τη μέρα, αλλά και το βράδυ οι πατινάδες στους δρόμους έδιναν τον σκοπό της παράδοσης. Μπροστάρηδες στο κάλεσμα του αυλού και του νταουλιού η μαθητιώσα νεολαία των γυμνασίων. Τι κι αν τον Φεβρουάριο, που συνήθως έπεφταν οι αποκριές, ήταν ο χρόνος των χειμερινών εξετάσεων στις γυμνασιακές τάξεις; Βλέπετε τότε οι μαθητές έμπαιναν και στο γυμνάσιο με εξετάσεις από το δημοτικό. Τα βήματα της μέθεξης στον σκοπό του αυλού, αλλά και των χάλκινων, για τα πιο πλούσια βαλάντια, ήταν αργά, μα τόσο γεμάτα από το προγονικό DNA. Οι καιροί άλλαξαν. Η αποβιομηχάνιση έφερε φτώχεια. Και μετά ήρθε και η πανδημία. Μπορεί όμως μια πανδημία να διακόψει τον δεσμό με το παρελθόν; Με τίποτε. Οπότε ραντεβού του χρόνου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου