Τα ιερά των αρχαίων Ελλήνων και των άλλων λαών, όπως και τα δικά μας σήμερα, προσφέρονται ως τόποι λατρείας της Υπέρτατης Δύναμης, του Θεού, αλλά και ως τόποι συνοχής του ανθρώπινου δυναμικού που συγκεντρώνουν.
Η συνοχή αυτή, βασισμένη στις σταθερές αξίες που απορρέουν από την αφοσίωση των πιστών, πολύ
νωρίς συντέλεσε στη δημιουργία της έννοιας του Κοινού και τη βίωση των κοινωνικών αξιών, των Κοινοτικών αξιών, αλλά και των πολιτικών.Η έννοια πολίτης έχει σχέση με την πόλη και τα ιερά της. Το γνωρίζουνε από την ιστορία. Ανίερης πόλης κανένας ποτέ δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει θεατής, θα μας πει ο Πλούταρχος..
Τα ιερά λοιπόν είναι κέντρα θρησκευτικά, κοινωνικά και κάποτε και ισχυρά πολιτικά κέντρα, με την έννοια ότι στηρίζονται σε αυτά αποφάσεις του στενού Κοινού ή του ευρέος ακόμη και του ευρύτατου Κοινού.
Έννοιες όπως πολίτης, κοινόν, κοινότητα, σημάδεψαν την ιστορία. Στην αρχαιότητα, ομάδες πόλεων οργανώνονταν κάτω από τη σκέπη και την αίγλη ενός ιερού μιας πόλεως σε ένα «Κοινό», όπως το «Κοινό των Μακεδόνων», ή σε αμφικτιονίες με πολιτικές εξουσίες, όπως σύγκληση συνεδρίων και λήψη μικρών ή μεγάλων αποφάσεων.
Η ίδρυση της Σχολής του Αριστοτέλη στον χώρο του Νυμφαίου της Μίεζας είναι πράξη εξισορρόπησης των επιθυμιών των εμπλεκομένων, είναι πράξη ύψιστης παιδαγωγικής αξίας, είναι πράξη ιστορικής συνέχειας και προβολής προτύπων, όμως είναι και πράξη ιδιοφυώς πολιτική.
Είναι πράξη στερέωσης της ενότητας του Μακεδονικού Ελληνισμού σε ένα ιστορικό ιερό, το Νυμφαίο της Μίεζας με ότι αυτό συνεπάγεται και με προοπτική.
Ποιος θα ενώσει τους Έλληνες κατά των Περσών; Στις σχολές των Αθηνών, ιδιαίτερα τις ρητορικές ήταν θέμα συζήτησης. Προϊόν αυτής της ζύμωσης ήταν ο πανηγυρικός του Ισοκράτη. Η Μακεδονία ήταν η μόνη αξιόπιστη δύναμη για την αποτροπή του από Ανατολάς κινδύνου.
Ο Αλέξανδρος, ως διάδοχος του Φιλίππου έπρεπε να ενώσει στο πρόσωπό του τους Έλληνες. Πριν από αυτό έπρεπε να ενώσει τους Μακεδόνες. Καλύτερη βάση, αμόνι, για το έργο αυτό δεν ήταν παρά ένα ιστορικό ιερό, όπως το φημισμένο Νυμφαίο της Μίεζας, στο οποίο συγκεντρώθηκαν ομήλικοι του Αλεξάνδρου, γόνοι των ευγενών οικογενειών των Μακεδονικών πόλεων. Και βεβαίως δεν έλειψε ο δάσκαλος, ο Αριστοτέλης, η βαριοπούλα, Η επιλογή του Νυμφαίου ήταν η καλύτερη επιλογή για την διαπαιδαγώγηση αυτών των νέων.
Όταν έρθει η ώρα ο Αλέξανδρος θα πάει στο συνέδριο της Κορίνθου, ως η ενοποιός δύναμη των Ελλήνων, θα πάρει την εξουσιοδότηση να δράσει εξ ονόματος όλης της Ελλάδας, είναι ο αποδεκτός από το πανελλήνιο εκπρόσωπος και ηγέτης του Ελληνισμού.
Όταν όλα είναι έτοιμα, ο Αλέξανδρος θα κάνει ιερές τελετές στο Δίον και μετά, στη διάρκεια της εκστρατείας του, όπου και αν βρεθεί εκδηλώνει το ενδιαφέρον του προς τα ιερά σεβάσματα, τους ναούς των πόλεων των Ελλήνων και των αλλοεθνών, που ξεχώριζαν για την ιερότητα και την αποδοχή τους.
Φίλες, φίλοι του Δήμου Νάουσας, φίλε Θεόδωρε με τα πτερόεντα έπεα, είναι φανταστικά πολύτιμη η κληρονομιά μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου