"Ήταν ένα Σαββατιάτικο πρωινό τον Μάρτιο του '19.Με τον κολλητό μου,όπως κάθε Σάββατο,πίναμε από νωρίς καφέ στην γειτονιά μας.Κάποια στιγμή ένα ζευγάρι μπαίνει στη σειρά για να εξυπηρετηθεί."Ο Μπάιντεν μου λέει ο Δημήτρης.Ψαχνω γύρω για την προσωπική του ασφάλεια,αλλά κανένας.Καλα μόνος ήρθε;Πήρε τον καφέ του και βγήκε από το μαγαζί.Τον ακολουθήσαμε και όταν του είπαμε ότι είμαστε Έλληνες δάσκαλοι,ήρθε μας αγκάλιασε."Αγαπάω την Ελλάδα και τους Έλληνες.Και εγώ Μπαιντενόπουλος λέγομαι"συνέχισε με χιούμορ.Ρωτησε τα πάντα.Σε ποιο σχολείο πάμε,χάρηκε που είμαστε γείτονες,αν περνάμε καλά στην Αμερική.Φυσικα με μεγάλη χαρά,μας χάρισε και την φωτογραφία.Έφυγε το ίδιο αθόρυβα,όπως ακριβώς ήρθε.Του εύχομαι δύναμη και να επαναφέρει την ηρεμία στην υπερδύναμη που λέγεται ΗΠΑ."Το δημοσίευμα ενός εξαιρετικού ποδοσφαιριστη και ανθρώπου, του Λεωνίδα Βόσδου, που μόνο φίλους άφησε στη Νάουσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου