Μια σημαντική παράμετρος που λησμονείται στον σημερινό εορτασμό του έπους του 1940 στα βουνά της Βορείου Ηπείρου,είναι και οι στρατιωτικές προετοιμασίες που προηγήθηκαν από το δικτατορικό καθεστώς Μεταξά, την περίοδο 1936-40. Το κενό μετά την μικρασιατική καταστροφή το 1922 που βρίσκει τις Ένοπλες μας Δυνάμεις σε κατάσταση αποσύνθεσης, ενώ το κυριότερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι στα πεδία των μαχών της Μικράς Ασίας απώλεσαν το 90% των πυροβόλων τους! Από το 1922 μέχρι και το 1935 δαπανήθηκαν από τις κυβερνήσεις ποσό περίπου 3 δις δραχμών, ώστε να μπορέσει να αναδιοργανωθει ο εξοπλισμός πεζικού και πυροβολικού. Με την δικτατορία της 4ης Αυγούστου, ο Μεταξάς διαβλέποντας τα γεγονότα που ερχόταν δαπανά περίπου 9 δις δραχμές, για τον εξοπλισμό, αλλά και την επιμελητεία των Ενόπλων μας Δυνάμεων και φυσικά την δημιουργία της γραμμής "Μεταξά" στα βόρεια σύνορα μας. Το πρωινό λοιπόν της 28ης Οκτωβρίου βρίσκει τον ελληνικό στρατό έτοιμο να πολεμήσει τους τεχνολογικά και υλικά ανώτερους, αλλά χωρίς το ίδιο ψυχικό σθένος, Ιταλούς. Βεβαίως και η ιαχή "αέρα" και η ελληνική ξιφολόγχη έπαιξε σημαντικό, ψυχολογικό, ρόλο στην έκβαση των επιχειρήσεων, αλλά και το ότι λειτούργησε σε ένα στοιχειώδες επίπεδο το σύνολο των όπλων και των σωμάτων του στρατού, με την επιστράτευση που ακολούθησε να είναι ιδιαίτερη πετυχημένη. Το παράδειγμα του επανεξοπλισμού του στρατού, εκείνη την δύσκολη εποχή, θα έπρεπε να ακολουθεί όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις, μετά τον εμφύλιο. Δυστυχώς στην χώρα μας, ειδικά την μεταπολιτευτική περίοδο, αντί τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου να γίνουν σύγχρονο στρατιωτικό, αεροπορικό και ναυτικό υλικό, πέρασαν μέσα από από οφ σορ εταιρείες σε μίζες του γνωστού διαπλεκόμενου συστήματος! Ενώ την περίοδο των μνημονίων η χώρα αφέθηκε σε μια μαζική αποδυνάμωση των Ενόπλων της Δυνάμεων, με το πρόσχημα της μείωσης ενός επονείδιστου χρέους, χωρίς να έχει ζητήσει ποτέ πολεμικές, υλικές αλλά και αποζημιώσεις για τις ανθρώπινες ζωές από τη ναζιστική Γερμανία, το χρέος της οποίας διαγράφηκε...μονοκονδυλιάς με τη συνθήκη του Λονδίνου του 1953!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου