Είχαμε πει ότι θα ξαναϊδωθούμε τις απόκριες, μα δεν προλάβαμε, αγαπημένε μου γείτονα, Σπύρο Κεφαλά. Τι κι αν το σώμα σου ήταν στην Αθήνα, όπου είχες τις δουλειές και την φαμίλια σου, η ψυχή και η καρδιά σου δεν έφυγε ποτέ από τη Νάουσα. Δεν χόρταινε ποτέ τον ζουρνά του μπουλουκιού, το ξινόμαυρο και τους μεζέδες της, το δρώμενο "Μπούλες", μα περίσσια αυτή την πατροπαράδοτη φιλοξενιά που έχει αυτός ο τόπος.Καλό σου παράδεισο και χαιρετισμούς σε όλη τη γειτονιά της Ζαφειράκη, εκεί στα επουράνια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου