Πρωινό Σαββάτου "συνέλαβα" τον δήμαρχο της Νάουσας, Νικόλα Καρανικόλα, να μεταφέρει με το αμάξι του μια εξαιρετική Κυρία, με ένα ειλικρινές και λαμπερό χαμόγελο, που εξέπεμπε αστική ευγένεια. Πόσο λείπει από τον τόπο μας, αυτή η έμφυτη αγωγή και η ευπρεπής συνομιλία. Η κυρία Αλεξάνδρα Βοβολίνη εκδότρια του ιστορικού οικονομικού περιοδικού «Οικονομική Επιθεώρηση», επισκέφθηκε τη Νάουσα στο πλαίσιο έρευνας που αναμένεται να δημοσιευτεί στις εκδόσεις του ομίλου “Economia”, με θέμα την αποβιομηχάνιση και την ιστορία της κλωστοϋφαντουργίας στη χώρα μας, με επίκεντρο τη Νάουσα. Ο δήμαρχος με τους συνεργάτες του ξενάγησε την Κυρία Βοβολίνη, στις, πάλαι ποτέ, ακμάζουσες βιομηχανίες μας. Η βαριά πληγή της Νάουσας, μετά την καταστροφή της από τους αντάρτες, τον Γενάρη του 1949, δεν ήταν μόνο τα κτίρια και φυσικά οι εκατοντάδες νεκροί και απαχθέντες από τον Δ. Σ. Ε, μα ότι έφυγε η αστική τάξη, τρομοκρατημένη για τα όσα γίνηκαν εκείνη την αδελφοκτόνο περίοδο. Στο πρόσωπο της κυρίας Αλεξάνδρας είδα τον αντικατοπτρισμό μιας Ελλάδας που δεν έχει σηκωμένα τα μανίκια της για να βρίσει στο Facebook τους...άλλους! Μια Ελλάδα που σέβεται τον διάλογο επιχειρημάτων, δεν κομπάζει, έχει γνώσεις και άποψη για το πώς πρέπει να γίνει η επανεκκίνηση σε τούτο εδώ τον τόπο. Με ένα χαμόγελο άλλωστε διαβάζεις τον άνθρωπο. Το είδα ως όαση αστικού πολιτισμού στο πρόσωπο της Αλεξάνδρας Βοβολίνη, χθες Σάββατο πρωί. Έστω και αμυδρά μέσα από το τζάμι του αυτοκινήτου του δημάρχου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου