Αν αναζητήσει κανείς στο λεξικό τον όρο τοπόσημο θα δει πως ορίζεται ένα αντικείμενο στον χώρο, το οποίο χαρακτηρίζει ένα συγκεκριμένο τόπο και μέσω αυτού ο άνθρωπος έχει στιγματίσει την περιοχή δράσης του και έχει εκφράσει τις βαθύτερες πνευματικές ή καλλιτεχνικές ανησυχίες του. Άρα τα τοπόσημα πέρα από την δομική και αρχιτεκτονική τους αξία έχουν και βαθιά
συναισθηματική αξία. Η ηρωική πόλη της Νάουσας τυγχάνει να διαθέτει αρκετά τοπόσημα, τα οποία πέρα από την αισθητική τους αξία κουβαλάνε και πολλές ανυμνήσεις. Η νεότερη ιστορία της πόλης συνδέεται άμεσα με το βιομηχανικό φαινόμενο που αναπτύχθηκε και σημάδεψε το ρου ολόκληρης της πόλης και της έδωσε όχι άδικα το προσωνύμιο ‘’Μάντσεστερ των Βαλκανίων’’ . Στο διάβα του χρόνου οι μικρές οικοτεχνικές και βιοτεχνικές μονάδες κατάφεραν να γιγαντώσουν και να πάρουν την μορφή μεγάλων βιομηχανιών κάνοντας έτσι τη Νάουσα γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο. Σήμερα το μόνο που έμεινε από την λάμψη του παρελθόντος είναι τα βιομηχανικά κτήρια με κορωνίδα τα τέσσερα φουγάρα, μοναδικά αρχιτεκτονικά εμβλήματα της πόλης. Παρά την εγκατάλειψη τους, ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να στέκουν αγέρωχα και να μας θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν τους, τον καιρό που κάπνιζαν και έδιναν ζωή σε ολόκληρη την πόλη. Άραγε τι δεξιοτέχνες τεχνίτες και με τι μεράκι έκτισαν αυτά τα κομψοτεχνήματα, σίγουρα δεν αποτελούσε για αυτούς μια απλή δουλειά αλλά κατάθεση ψυχής. Αυτοί οι τεχνίτες δεν έκτισαν αλλά κέντησαν, όπως μια ράφτρα κεντάει τα προικιά του παιδιού της. Κοιτώντας την πόλη από ψηλά δεν γίνεται να μην σου μαγνητίσουν το βλέμμα και σαν προβολείς να σου φωτίσουν παλιές καλές αναμνήσεις. Θυμάμαι τους γονείς μου όταν ερχόταν φιλοξενούμενοι από άλλα μέρη να τους δείχνουν τα φουγάρα και να αριθμούνε όλο καμάρι τις βιομηχανίες της πόλης. Φτάνοντας στο σήμερα γίνεται όλο και μεγαλύτερη η ανάγκη διατήρησης τους, ώστε να φωτίζουν και τις επόμενες γενιές. Αποτελούν την προίκα της πόλης μας και πρέπει να τη σεβαστούμε. Τα φουγάρα πρέπει άμεσα να περάσουν ιδιοκτησιακά στον δήμο, να αναπαλαιωθούν και να φωταγωγηθούν. Τα μόνα φουγάρα που διατηρούν την αρχική τους μορφή είναι αυτά του Έρια και τις Τρικολάν. Πρέπει και τα άλλα δύο φουγάρα Λαναρα –Γκουντα και Πέλλα-Όλυμπος να επανέλθουν στην αρχική τους μορφή. Μόνο έτσι μαζί με τους υπόλοιπους πύργους της πόλης, καμπαναριά και ρολόι θα πάρουν την θέση που τους αρμόζει. Ο πανδαμάτωρ χρόνος καραδοκεί και μετράει αντίστροφα. Αν δεν δράσουμε γρήγορα και μεθοδευμένα ίσως κάποιο από αυτά χαθεί και μαζί του χαθεί και ένα κομμάτι της ιστορίας μας ή καλύτερα της καρδιάς μας. Κάνω επίκληση στο συναίσθημα των Ναουσαίων, που τόσο πατριώτες είναι, τα φουγάρα πρέπει να σωθούν και θα σωθούν. ΜΕΓΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ
συναισθηματική αξία. Η ηρωική πόλη της Νάουσας τυγχάνει να διαθέτει αρκετά τοπόσημα, τα οποία πέρα από την αισθητική τους αξία κουβαλάνε και πολλές ανυμνήσεις. Η νεότερη ιστορία της πόλης συνδέεται άμεσα με το βιομηχανικό φαινόμενο που αναπτύχθηκε και σημάδεψε το ρου ολόκληρης της πόλης και της έδωσε όχι άδικα το προσωνύμιο ‘’Μάντσεστερ των Βαλκανίων’’ . Στο διάβα του χρόνου οι μικρές οικοτεχνικές και βιοτεχνικές μονάδες κατάφεραν να γιγαντώσουν και να πάρουν την μορφή μεγάλων βιομηχανιών κάνοντας έτσι τη Νάουσα γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο. Σήμερα το μόνο που έμεινε από την λάμψη του παρελθόντος είναι τα βιομηχανικά κτήρια με κορωνίδα τα τέσσερα φουγάρα, μοναδικά αρχιτεκτονικά εμβλήματα της πόλης. Παρά την εγκατάλειψη τους, ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να στέκουν αγέρωχα και να μας θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν τους, τον καιρό που κάπνιζαν και έδιναν ζωή σε ολόκληρη την πόλη. Άραγε τι δεξιοτέχνες τεχνίτες και με τι μεράκι έκτισαν αυτά τα κομψοτεχνήματα, σίγουρα δεν αποτελούσε για αυτούς μια απλή δουλειά αλλά κατάθεση ψυχής. Αυτοί οι τεχνίτες δεν έκτισαν αλλά κέντησαν, όπως μια ράφτρα κεντάει τα προικιά του παιδιού της. Κοιτώντας την πόλη από ψηλά δεν γίνεται να μην σου μαγνητίσουν το βλέμμα και σαν προβολείς να σου φωτίσουν παλιές καλές αναμνήσεις. Θυμάμαι τους γονείς μου όταν ερχόταν φιλοξενούμενοι από άλλα μέρη να τους δείχνουν τα φουγάρα και να αριθμούνε όλο καμάρι τις βιομηχανίες της πόλης. Φτάνοντας στο σήμερα γίνεται όλο και μεγαλύτερη η ανάγκη διατήρησης τους, ώστε να φωτίζουν και τις επόμενες γενιές. Αποτελούν την προίκα της πόλης μας και πρέπει να τη σεβαστούμε. Τα φουγάρα πρέπει άμεσα να περάσουν ιδιοκτησιακά στον δήμο, να αναπαλαιωθούν και να φωταγωγηθούν. Τα μόνα φουγάρα που διατηρούν την αρχική τους μορφή είναι αυτά του Έρια και τις Τρικολάν. Πρέπει και τα άλλα δύο φουγάρα Λαναρα –Γκουντα και Πέλλα-Όλυμπος να επανέλθουν στην αρχική τους μορφή. Μόνο έτσι μαζί με τους υπόλοιπους πύργους της πόλης, καμπαναριά και ρολόι θα πάρουν την θέση που τους αρμόζει. Ο πανδαμάτωρ χρόνος καραδοκεί και μετράει αντίστροφα. Αν δεν δράσουμε γρήγορα και μεθοδευμένα ίσως κάποιο από αυτά χαθεί και μαζί του χαθεί και ένα κομμάτι της ιστορίας μας ή καλύτερα της καρδιάς μας. Κάνω επίκληση στο συναίσθημα των Ναουσαίων, που τόσο πατριώτες είναι, τα φουγάρα πρέπει να σωθούν και θα σωθούν. ΜΕΓΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου