Ο Κότας!

Τι μου θύμισε η καλή φίλη Λία Ναουμίδου-Τσίτση, με το καρτ ποστάλ εποχής που δημοσίευσε πρόσφατα. Φιγούρα που με τρόμαζε στα παιδικά μου χρόνια ο
Κότας. Πολλά καλοκαίρια μείναμε στο σπίτι της Τζένης και της Μαρίας στο Σέλι. Ο Κότας αδερφός τους, θαρρώ. Μου έχει μείνει το "λούνα, λούνα" που μας έλεγε δείχνοντας μας τα βράδια την Σελήνη. Πώς περνάνε τα χρόνια. Στιγμή στον χάρτη της αιωνιότητας ο Κότας, σίγουρα σήμερα θα αναπαύεται στην αγκαλιά του Θεού, απολαμβάνοντας τα άπειρα ελέη Του, έχοντας στερηθεί τα προσκαιρα γήινα. Μαζί του και η Τζένη,η Μαρία και ο άλλος τους αδελφός που δεν θυμάμαι το όνομα του.