Στην μνήμη της Παρθένας

"Παρακαλώ μια προσευχή για την ανάπαυση της κεκοιμημένης δούλης του Θεού Παρθένας. Ήταν μόνη της στον κόσμο". Λίγες λέξεις μα τόσο συγκινητικές. Μια προσευχή λίγων δευτερολέπτων για ένα πλάσμα του Θεού που αποζήτησε την αγάπη που της έλειψε, στις εξαρτήσεις. Ποιος μπορεί να
κρίνει τον συνάνθρωπο του, που έφυγε από την ζωή τόσο μαρτυρικά, πεταμένη σε ένα αυλάκι; Λίγοι αυτοί που την συντρόφευσαν στην εξόδιο ακολουθία της. Το σίγουρο είναι ότι ο Παράδεισος είναι ανοικτός  σε καταφρονεμένους και πονεμένους ανθρώπους και κλειστός στους "καθαρούς" τούτου του κόσμου. Ο Θεός ας αναπαύσει λοιπόν την δούλη Του, Παρθένα.