Και τώρα αν, ο μη γένοιτο, δεν φτάνουν οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας για την αντιμετώπιση κρουσμάτων κορονοϊού, θα βρίζουμε το ...κράτος;

Η Ελλάδα "αντιστάθηκε" στην ΚΥΑ που απαγόρευσε τις καρναβαλικές και αποκριάτικες εκδηλώσεις, εξαιτίας του κορονοϊού. Διαβάσαμε συνωμοσιολογίες ότι είναι βιοχημικό όπλο των Κινέζων, που σύντομα θα πουλήσουν στον κόσμο το εμβόλιο του, ότι όποιος πιει αλκοόλ, ειδικά...τσίπουρο, δεν παθαίνει τίποτε. Και τα διαβάσαμε και από...σοβαρούς ανθρώπους. Και τα καταστήματα, αλλά και οι πόλεις γέμισαν το τελευταίο τριήμερο της Αποκριάς. Παντού χοροί και γλέντια παραδοσιακά, ειδικά την Καθαρά Δευτέρα με
το...χοιρινό σουβλάκι να πάει σύννεφο. Και τώρα; Αν στην Πάτρα, την Ξάνθη, το Ρέθυμνο, τη Νάουσα και σε άλλες ελληνικές πόλεις, υπάρξουν, ο μη γένοιτο, κρούσματα του ιδιαίτερα λοιμογόνου αυτού ιού, με την σχέση μετάδοσης να είναι ένα προς 2,5 άτομα, τι θα κάνουμε; Θα μου πείτε, έλα μωρέ, δεν κινδυνεύουμε εμείς οι νεώτεροι, μόνο οι ηλικιωμένοι. Κατ΄αρχής θάνατοι σημειώθηκαν από πνευμονία και σε μικρότερης ηλικίας άτομα, ενώ όπως βλέπουμε στην Βόρεια Ιταλία τα κρούσματα αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο. Αλλά και έτσι να είναι. Αν μεταδώσουμε εμείς τον ιό, στους ηλικιωμένους γονείς  και τους παππούδες μας, τότε θα βρίζουμε το...κράτος γιατί δεν θα υπάρχουν αρκετές μονάδες Εντατικής Θεραπείας, για να παραμείνουν στην ζωή, δίνοντας μάχη με την πνευμονία και τις άλλες οργανικές επιπλοκές;  Μακάρι να μην υπάρξει κανένα κρούσμα. Γιατί φανταστείτε να υπάρχει π.χ ένας ξενιστής στη Νάουσα και να διασκέδαζε Σάββατο, Κυριακή και Καθαρά Δευτέρα μέσα στο πλήθος, ντόπιων και ξένων. Αυτά και καλή Σαρακοστή σε όλους, με την ευχή στον Θεό να μας προστατεύσει και από αυτό το κακό και κυρίως από την απερισκεψία μας.

Υ.Γ Επαναλαμβάνω τα περί "παλικαράδων" του στυλ "κάνε με μια μέρα δήμαρχο" που έβριζαν τον κ. Καρανικόλα γιατί συμμορφώθηκε με την ΚΥΑ, που ήταν απότοκο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, για τα μέτρα εναντίον του κορονοϊού. Το θέμα δεν είναι αν αντέχουν την..φυλακή, πράγμα που δεν το πιστεύω, αλλά το ότι στο πλαίσιο ενός ανεκδιήγητου πολιτικαντισμού, νόμισαν ότι έπραξαν το "αντιπολιτευτικό" καθήκον τους.