Όχι, την Βαρβαρέσος δεν πρόκειται να την "κλωτσήσω"

Φορτούνα  τρανή περνάει, για μια ακόμη φορά, η "Βαρβαρέσος". Μαθημένα τα βουνά στα χιόνια για την βιομηχανία που ίδρυσε ο Γρηγόρης Βαρβαρέσος. Οι τράπεζες, των οποίων τα χρέη ανακεφαλαιοποίησαν με το τρίτο μνημόνιο, οι ελληνικές κυβερνήσεις, παρά την παρέμβαση Γεωργιάδη, κρατούν κλειστή την κάνουλα της χρηματοδότησης. Χίλια δίκια για
τους 200 νοματαίους που εργάζονται και θέλουν τον μισθό τους.  Ούτε διλήμματα βάζω, τα ζήσαμε άλλωστε τόσες φορές, ούτε τίποτε. Απλά εγώ την Βαρβαρέσος,  δεν πρόκειται να την "κλωτσήσω". Την Βαρβαρέσος που γνώρισα με την Τασία και τον Κώστα στο τιμόνι, στο παλιό της εργοστάσιο, το καλοκαίρι του 1982,  παίρνοντας 500 δραχμές μεροκάματο. Από τότε, μάρτυς μου ο Θεός, δεν ζήτησα τίποτε (σ.σ τώρα θα ζητήσω από τον φίλο μου τον Βελή να μου βρει τα ένσημα μου μπας και πάρουμε καμιά σύνταξη στα....67!). Προσπάθησα, στο πλευρό του Λάζαρου Τσαβδαρίδη, να τελειώσει η υπόθεση της χρηματοδότησης που της οφείλονταν από τον "αναπτυξιακό".  Στο δημοτικό συμβούλιο της Νάουσας, αντί να καρφώνονται στα fb οι "αντίπαλοι" καλό θα ήταν να πιέσουν τους βουλευτές να ανοίξει η στρόφιγγα των τραπεζών. Όχι παρανόμως (βλέπε την αναβίωση της ΕΝ.ΚΛΩ που φάγαμε στην μάπα από πολιτικούς και δημοσιογραφικούς "παπαγαλίσκους"), αλλά νομίμως. Στα νόμιμα είμαι στο πλευρό της επιχείρησης. Είμαι βέβαιος ότι η Βαρβαρέσος θα τα καταφέρει. Σε αυτή την πορεία έχουν ευθύνες να βοηθήσουν ο Βεσυρόπουλος, ο Τσαβδαρίδης και ο Μπαρτζώκας. Και ο Καρανικόλας φυσικά. Και η τοπική κοινωνία.