μην τυχόν και μας τα κλέψουν άλλες γειτονιές. Πόσο υπέροχα τα συναισθήματα. Μαζί με τα κόλιντα που μας έδιναν για τα, κάλαντα οι νοικοκυρές. Γεμίζαμε την πάνινη τσάντα με μανταρίνια, καραμέλες, ακόμη και με χαρούπια. Κάπου εκεί στις αρχές των 70ς.Οταν τα εργοστάσια ήταν πλήρως παραγωγικά και οι εργάτες γέμιζαν με τον μισθό τους καλούδια για τις φαμίλιες του και η αγορά μας χαιρόταν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου