Ξύλα για τα Χριστού:Του Μανώλη Βαλσαμίδη

Παρέα τα πιτσιρίκια, με ένα πρόχειρο φορείο με δυο μακριά ξύλα γυρνούσαμε τη γειτονιά φωνάζοντας "ξύλα για τα Χριστού". Στις ανοιχτές πόρτες  πρόβαλλαν φιγούρες
του σπιτιού με ένα δυο ξύλα ή κούτσουρα, φυλαγμένα γι αυτή τη μέρα. Να ανάψει στη γειτονιά ο Καρτσιούνος. Όλοι δίνανε με χαρά κι ήταν κι η δική μας χαρά μεγάλη γιατί θα κάναμε μεγάλη φωτιά που θα ζέσταινε τον μικρό Χριστό και όλη τη γειτονιά.

Σήμερα καταλαβαίνω πόση ομορφιά και βαρύτητα έχει η προετοιμασία. Χαιρόμασταν την  προετοιμασία, χαιρόμασταν τη δημιουργία, χαιρόμασταν το αποτέλεσμα. Κι όταν οι φλόγες του καρτσιούνου ανέβαιναν ψηλά χαιρόμασταν τη ζεστασιά του μικροί και μεγάλοι. Γινόμασταν κοινωνία. Με πολλά πράγματα κοινά. Πού βρίσκονταν τα ξύλα; Από τα κτήματα κλωνάρια και ρίζες δένδρων, αλλά και το βουνό.

Αγροτόσπιτα τα περισσότερα στη Νάουσα, με ζώα στα σπίτια, ένα γαϊδουράκι ή ένα άλογο και ανθρώπους εργατικούς, με πρόσβαση ελεύθερη στο βουνό δεν είχαν πρόβλημα θερμαντικής ύλης. Η απόσταση της πόλης από το βουνό, μικρή. Για τα ξερά τσάκνα, για τον φούρνο, δεν χρειάζονταν ούτε ζώα. Ξύλα λοιπόν από το βουνό με τα ζώα, για το τζάκι ή αργότερα για τη σόμπα.

Για τα σχολεία είχαμε τις σόμπες. Καυσόξυλα από το βουνό για τα σχολεία με ευθύνη των σχολικών εφοριών ή των συνδέσμων γονέων και κηδεμόνων με μεταφορά με δική τους ευθύνη ή με αγορά. Στα δύσκολα χρόνια, επειδή μάθημα στα θρανία με χαμηλούς κάτω από το μηδέν βαθμούς δεν γίνεται, μαζί με τα βιβλία, όταν είχαμε, γιατί πολλές φορές δεν υπήρχαν βιβλία για τον καθένα μαθητή, τα δανειζόμασταν μεταξύ μας,  κουβαλούσαμε και ένα ξύλο για τη σόμπα της τάξης.

Και έκανε κάτι χειμώνες! Το ένα χιόνι επάνω στο άλλο. Μπροστά στα μάτια μας, ήταν μεσημέρι, βγαίναμε από την  πόρτα του Λαππείου, κατέρρευσαν τα κελιά της Παναγιάς εκεί που είναι σήμερα ο ΟΤΕ.

Μεγάλο χειμώνα περάσαμε και στη χρήση των τεχνικών σχολών πριν παραληφθούν τα κτήρια και πριν λειτουργήσουν τα καλοριφέρ. Οι μαθητές με προτροπή μου, διηύθυνα τη Μέση Τεχνική Σχολή, εγκαταστήσανε σόμπες, μαζέψαμε ξύλα και ζεσταθήκαμε. Θυμάμαι υπήρξε αντίδραση γι αυτό. Πριν μου ζητηθούν  ευθύνες, έστειλα τηλεγράφημα στο Υπουργείο Παιδείας, στην αρμόδια διεύθυνση και ανέλαβα την ευθύνη. Η απάντηση ήρθε τηλεφωνικά. "Καλά έκανες".

"Ξύλα για τα Χριστού" για να ζεστάνουμε τον νεογέννητο Χριστό, να ζεστάνουμε τη γειτονιά, τα σχολειά μας, τις καρδιές μας.

Γιάννη, πρέπει να σε κάλυψα. Χρόνια σου πολλά, χρόνια πολλά, ευλογημένα σε όλους τους φίλους, σε όλο τον κόσμο. Και επί γης ειρήνη.