Σχολικόν Ενθύμιον έτους 1958-1959 Τάξις Α!Του Γιώργου Πολάκη

Μια ανάρτηση του Θοδωρή στα φιλόξενα ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ ξύπνησε μνήμες. Ένας καταπληκτικής σύνθεσης και απαράμιλλης ομορφιάς πίνακας του αείμνηστου Τάκη Σκούπερ έφερε το σχολικό ενθύμιο έτους 1958-1959. Ο Τάκης
με την αδελφή του και τη μητέρα του, έμεναν τότε στην Αριστοτέλους. Σ’ ένα ισόγειο ενός παλιού σπιτιού. Δίπλα στα ψιλικά του «Πόντου». Με την οικογένειά μου έμενα λίγο πιο πάνω. Στην ανηφόρα. Σ’ ένα ισόγειο επίσης ενός παλιού σπιτιού, της Θειά-Γούδας. Είχε φύγει για την πρωτεύουσα. Ο γιος της ήταν ταξιτζής στην Πεντέλη.

Κάθε πρωϊ για το 4ο δημοτικό σχολείο ακολουθούσαμε με τον Τάκη την ίδια διαδρομή. Η πρώτη στάση μας ήταν στα «Μπατάνια» «battaniye < αραβική بطانية (baṭṭāniyya)». Να ρίξουμε μια ματιά στο βάθος, ακριβώς κάτω από τη γέφυρα. Να δούμε πώς τα τεράστια ξύλα κινούνταν με τη δύναμη του νερού και έπλεναν τις «μπατάνιες» τις «φλοκάτες».  Όταν είχε λιακάδα, ο Μόρας άπλωνε τις βελέντζες στα πλαϊνά της γέφυρας για να στεγνώσουν. Μια πανδαισία χρωμάτων κάτω από τον λαμπερό ήλιο.

Η επόμενη στάση ήταν στο σιδηρουργείο του Βογιατζή. Όταν ο καιρός ήταν κρύος, μας άρεσε η θέα του πυρακτωμένου σίδερου. Να βλέπουμε τους σιδεράδες να το χτυπάνε εναλλάξ πάνω στο αμόνι για να του δώσουν σχήμα και μορφή. Μόλις κρύωνε έμπαινε πάλι στο καμίνι με το φυσερό, για να ξαναζεσταθεί. Και πάλι από την αρχή. Ώσπου ακούγαμε το κουδούνι και τρέχαμε να στοιχηθούμε στη γραμμή για την πρωινή προσευχή.

Κοιτάξτε τον πίνακα του μεγάλου μας λαϊκού ζωγράφου. Πόσο ρεαλιστικά αποδίδει τη σκηνή πάνω στον καμβά του. Τα δύο παιδιά κοιτάνε κάτω τα μπατάνια. Το ζωντανό, ενόψει του κινδύνου της διάβασης της γέφυρας, του μεγάλου βάθους και του θορύβου των νερών, έχει τεντώσει τ’ αυτιά του και όλες οι αισθήσεις του είναι σε επιφυλακή. Στα άλλα δύο παιδιά που κάθονται στο πεζούλι της γέφυρας πόσο παραστατικά μας δίνει ο καλλιτέχνης την κίνηση και τον χρόνο που εξελίσσεται η σκηνή. Το αγόρι μόλις έχει καθίσει. Δεν έχει προλάβει ακόμη να κατεβάσει και το δεύτερο γόνατο. Τα νερά τρέχουν ακόμη από τη βελέντζα που μόλις απλώθηκε για να στεγνώσει.

Στη φωτογραφία του 1958-59 ο Τάκης Σκούπερ ανάμεσα στους Τάκη Λίγγο και Γιώργο Τσεχελίδη. Τους άλλους αφήνω να τους βρείτε μόνοι σας. Αυτή που μας έμαθε γράμματα είναι η εκπαιδευτικός Λίτσα Μακρή.



Γιώργος Πολάκης