Παρίσι το 1976, με οκτώ Παριζιάνους κριτές-γευσιγνώστες. Κανείς δεν πίστευε ότι θα κέρδιζαν τα Καλλιφορνέζικα κρασιά αν ο διαγωνισμός δεν ήταν τυφλός. Ο κριτής επηρεάζεται από το brand name, ακόμη και από την ποικιλία του σταφυλιού, αλλά και τον τόπο όπου καλλιεργείται.
Μετά από αυτό η Napa Valley της California έγινε από τους πρώτους τουριστικούς προορισμούς και το αμερικάνικο κρασί εκτόξευσε τις πωλήσεις του.
Στον Πολυχώρο Πολιτισμού «Χρήστος Λαναράς» ο Σύνδεσμος Αμπελουργών & Οινοποιών Νάουσας διεξήγαγε τυφλό τεστ γευσιγνωσίας. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι και το ποτήρι ακόμα πρέπει να είναι μαύρου χρώματος για να μη διακρίνεται το χρώμα του κρασιού. Γιατί οι έμπειροι γευσιγνώστες ακόμη και από αυτό μπορούν να καταλάβουν από που προέρχεται.
Το ξέρατε ότι το ποτήρι δοκιμής πρέπει να έχει σχήμα αυγού ή τουλίπας και συγκεκριμένες διαστάσεις; Έτσι λένε διευκολύνεται η οργανοληπτική εκτίμηση του κρασιού σε επίπεδο γεύσης, συνοχής, χρώματος και οσμής.
Η εκδήλωση αυτή στην πόλη μας μετράει και προσθέτει ένα ακόμη συν+ στον σύνδεσμο.
Στα φωτογραφικά στιγμιότυπα από την εκδήλωση, το θέμα, που δεν είναι άλλο από το ξινόμαυρο, προτίμησα να βρίσκεται πάντα λίγο πιο ψηλά από το επίπεδο λήψης του φακού. Σκοπός μου η έμφαση σ’ αυτό και η κυριαρχία του στο κάδρο. Τέτοια πλάνα με συγκεκριμένη λειτουργία του καδραρίσματος μας έχει παρουσιάσει, στην κινηματογραφική φωτογραφία, ο μαιτρ του κινηματογράφου Orson Welles στην ταινία του αναφοράς citizen Cane (βλ. «Εισαγωγή στην τέχνη του κινηματογράφου» των David Bordwell και Kristin Thompson, καθηγητών της κινηματογραφίας σε αμερικανικό πανεπιστήμιο, έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας, σελ. 274).
Γιώργος Πολάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου