Παρασκευή απόγευμα. Η αγορά της Νάουσας εκπέμπει μια αίσθηση καταθλιπτικής ατονίας. Ευχάριστη νότα τα κορίτσια της Κωνσταντινίδη που άφησαν κατά μέρος πωλήσεις, αγορές,
πελάτες (σ.σ σπάνιο και δύσκολο είδος στις μέρες μας) πίνοντας το καφεδάκι τους, μακριά από fb και κινητά. Έκαναν παρέα και μιλούσαν. Πόσο μεγάλη αισιοδοξία μου έδωσαν σε στιγμές δύσκολες οικονομικά. Το χαμόγελο της Ναουσαίας δεν χάνεται. Η αγορά μας είναι εδώ. Αξίζει ρε να την εμπιστευτούμε. Και πραμάτεια καλή έχει και τιμές. Γιατί να ξοδέψουμε αλλού τους παράδες μας; Όσους μας έμειναν δηλαδή. Ευχές για πολλή δουλειά και κέρδη σε όλους τους επαγγελματίες της πόλης που αγάπησα και αγαπώ. Της πόλης που μεγάλωσα στο παπουτσάδικο του πατέρα μου.
πελάτες (σ.σ σπάνιο και δύσκολο είδος στις μέρες μας) πίνοντας το καφεδάκι τους, μακριά από fb και κινητά. Έκαναν παρέα και μιλούσαν. Πόσο μεγάλη αισιοδοξία μου έδωσαν σε στιγμές δύσκολες οικονομικά. Το χαμόγελο της Ναουσαίας δεν χάνεται. Η αγορά μας είναι εδώ. Αξίζει ρε να την εμπιστευτούμε. Και πραμάτεια καλή έχει και τιμές. Γιατί να ξοδέψουμε αλλού τους παράδες μας; Όσους μας έμειναν δηλαδή. Ευχές για πολλή δουλειά και κέρδη σε όλους τους επαγγελματίες της πόλης που αγάπησα και αγαπώ. Της πόλης που μεγάλωσα στο παπουτσάδικο του πατέρα μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου