είναι λιγότεροι, καθώς αναζητούν εργασία σε χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, όπου οι αμοιβές είναι υψηλότερες και οι συνθήκες καλύτερες. Γι’ αυτό φέτος οι ενδιαφερόμενοι αναζητούν λύσεις ακόμη και στα hot spot, δηλαδή ανάμεσα στους πρόσφυγες και τους μετανάστες -Σύριους, Πακιστανούς, Ιρακινούς, Αφρικανούς- που έχουν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα. Λύση που έχει προβλήματα, τα οποία σχετίζονται αφενός με τη νομιμότητα, καθώς το καθεστώς αυτών των ανθρώπων σε πολλές περιπτώσεις είναι ασαφές και αφετέρου με τη γνώση του αντικειμένου και το επίπεδο επικοινωνίας τους με την ελληνική πραγματικότητα. Η ίδια εικόνα της έλλειψης εργατικών χεριών ισχύει και στα κονσερβοποιία της περιοχής, από τα οποία λείπουν επίσης 3.000 – 4.000 εποχικοί εργάτες, απολύτως απαραίτητοι για την απαιτούμενη ένταση στην παραγωγή μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου. Όπως είναι φυσικό στην περιοχή επικρατεί αναστάτωση, καθώς βρισκόμαστε ενώπιον της καταγραφής διπλής ζημίας:
Πρώτον, για τους παραγωγούς, οι οποίοι σε μια καλή χρονιά όπως η φετινή κινδυνεύουν να εισπράξουν πολύ λιγότερα από αυτά που θα μπορούσαν. Ήδη η έλλειψη εργατών γης είχε ως αποτέλεσμα να μη γίνει σε πολλές περιπτώσεις η απαραίτητη αραίωση στα δέντρα, με αποτέλεσμα το μέγεθος και η ποιότητα των ροδάκινων να κινδυνεύει να απορριφθεί από τις μεταποιητικές μονάδες.
Δεύτερον, για τα κονσερβοποιία, που κινδυνεύουν να δουλέψουν με χαλαρούς ρυθμούς και μικρότερη παραγωγή. Τις μεταποιητικές μονάδες που περιμένουν την πρώτη ύλη για να φτιάξουν κομπόστες, προϊόν στο οποίο η χώρα μας πρωταγωνιστεί διεθνώς.
Τα προβλήματα στη συγκομιδή των ροδάκινων επισημαίνονται με έντονο τρόπο τα τελευταία χρόνια διότι στην Ελλάδα η εκτεταμένη κρίση έχει ως αποτέλεσμα υψηλή ανεργία, που είχε φτάσει κοντά στο 28% και σήμερα βρίσκεται πέριξ του 20%. Ποσοστά που είναι ακόμη υψηλότερα ανάμεσα στους νέους, όσους είναι μέχρι 30 ετών. Με 25 ευρώ μεροκάματο, εργόσημο, στέγη και τροφή –δηλαδή ότι προβλέπει η ελληνική νομοθεσία- θα περίμενε κανείς από όσους βαστάνε οι δυνάμεις τους και δεν έχουν εργασία να αξιοποιήσουν την ευκαιρία. Ακόμη κι αν τα επαγγελματικά τους όνειρα είναι διαφορετικά –που προφανώς είναι- θα ήταν λογικό κάποιοι ανάμεσά μας χωρίς εισόδημα να δουλέψουν σε ότι τους προσφέρεται, χωρίς να σταματήσουν την αναζήτηση καλύτερης δουλειάς και χωρίς φυσικά να πάψουν να κυνηγούν τα όνειρά τους. Οι δικαιολογίες που ακούνε για τις αρνήσεις όσοι εκ των παραγωγών ή των συνεταιριστών αναζητούν εργατικά χέρια και απευθύνονται πρωτίστως στους νέους της περιοχής τους πολλοί εκ των οποίων ξημεροβραδιάζονται στα καφενεία, είναι τριών ειδών: Κάποιοι υποστηρίζουν ότι εάν εμφανιστούν ως εργαζόμενοι θα χάσουν κάποιο επίδομα ανεργίας ή αλληλεγγύης. Κάποιοι άλλοι προτάσσουν το είδος και την ποιότητα μιας χειρωνακτικής εργασίας μπροστά στις σπουδές και στα προσόντα τους. Και κάποιοι άλλοι –ίσως οι πιο κυνικοί- ομολογούν ότι βολεύονται από τα χαρτζιλίκι του μπαμπά ή του παππού, ενδεχομένως και κάποια μαύρα μεροκάματα σε καφέ, μπαρ, ταβέρνες και ουζερί. Το ρεπορτάζ του voria.gr αναφέρεται σε μια τραγελαφική κατάσταση όταν μεγάλη κονσερβοποιία της Ημαθίας έψαχνε για εποχικούς εργάτες στους ΟΑΕΔ της Βέροιας, της Νάουσας και της Αλεξάνδρειας. Από τις τρεις αιτήσεις εμφανίστηκε μία υποψήφια εργάτρια, όχι για να δουλέψει, αλλά για να ζητήσει να την απορρίψουν, ώστε να μη χάσει τα «προνόμια» της μακροχρόνια άνεργης. Είχε, μάλιστα, προειδοποιήσει ενώπιον των στελεχών της μονάδας, ότι αν επέμεναν δεν θα ήταν επιμελής και θα δημιουργούσε ποιοτικά προβλήματα στην παραγωγή! Η ουσία είναι ότι η δημιουργηθείσα κατάσταση με το "βόλεμα" των επιδομάτων ανεργίας πρέπει να αντικατασταθεί άμεσα με την επιδότηση της εργασίας, ώστε να σταματήσουν αντίστοιχα φαινόμενα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου