πλούτη, αντί να στρέψουμε την καρδιά μας στους λόγους του Κυρίου, όταν ο Απόστολος Παύλος του ζήτησε να τον απαλλάξει από την αρρώστια που ταλαιπωρούσε το σώμα του. "Η γαρ δυναμίς μου εν ασθενεία τελειούται". Δεν το παίζω ούτε άγιος, ούτε θεολόγος. Στον λόγο του Σεβασμιωτάτου Ιωήλ η πατερική ρήση "είδες τον αδελφό σου, είδες Κύριον τον Θεό σου" συγκλονιστική. Ποιος είναι άραγε ο αδερφός μας; Τον βλέπω καθημερινά στο πρωινό λεωφορείο των 8,20 για την πρωτεύουσα της Ημαθίας, στην στάση του ξενοδοχείου "Βέροια". Παλικαράκια στην ηλικία του γιου μου. Προσπαθούν να ανασάνουν από τον αδελφοκτόνο πόλεμο στην Συρία. Ντυμένα όπως ο γιος μου. Με το ίδιο περιποιημένο μούσι, που επιτάσσει η μόδα! Είπε άραγε ο Κύριος ότι αδερφός μου πρέπει να έχει το ίδιο χρώμα, την ίδια φυλή, την ίδια θρησκεία με μένα; Μα τότε δεν θα ήταν Υιός Ανθρώπου, μα γιος κεχρισμένων. Δεν υπάρχουν χρίσματα και κάστες στην Βασιλεία του Θεού. Ούτε και ξέρουμε πώς θα κρίνει τον καθένα μας στην Δευτέρα Αυτού, Φρικτή, Παρουσία ο Θεάνθρωπος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα εκπορευθούν οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως, όπως αναφέρει ο Ιησούς Χριστός στους εληλυθότας προς Αυτόν Ιουδαίους. Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, τόση αγάπη είχε στην ψυχή του, έλεγε ότι θα ήθελε να μπορούσε να κόψει κομματάκια την καρδιά του και να την μοιράσει στον πονεμένο κόσμο."Ο εγωισμός και η αγάπη δεν μπορούν να συμβαδίσουν. Η αγάπη και η ταπείνωση είναι δύο δίδυμα αδελφάκια σφιχταγκαλιασμένα. Όποιος έχει αγάπη έχει και ταπείνωση κι όποιος έχει ταπείνωση έχει και αγάπη" έλεγε ο σύγχρονος Άγιος μας, που ταλαιπωρήθηκε και αυτός με φρικτές ασθένειες, παρ΄ότι με την Δύναμη του Κυρίου, έκανε θαύματα στην γήινη ζωή του και συνεχίζει να κάνει στην Θριαμβεύουσα Εκκλησία των Ουρανών. Η Ορθοδοξία δεν είναι λόγια. Είναι βίωμα. Έχω ζήσει πάμπολλα θαύματα και έχω λάβει πάμπολλες απαντήσεις από την Θεία Πρόνοια στην, γήινη και αμαρτωλή, ζωή μου. Και πάλι λέω ότι δεν το παίζω Άγιος. Κατάφορτος από πάθη σώματος και ψυχής είμαι. Που απλά συγκινείται με τέτοιες φωνές όπως του Σεβασμιωτάτου Ιωήλ. Είδες τον αδερφό σου, είδες Κύριον τον Θεόν σου. Ισχύει αλήθεια σας λέω. Όπως ισχύει και η ομολογία του Αποστόλου Πέτρου προς τον Ιησού. "Συ ει ο Υιός του Θεού του Ζώντος"., Που μπορεί, πριν αλέκτορα φωνήσαι, να τον αρνήθηκε τρεις, αλλά μετανόησε πικρά και σταυρώθηκε για την Αγάπη Του, ανάποδα, γιατί δεν θεωρούσε τον εαυτό του άξιο να υπομείνει το ίδιο μαρτύριο με τον Ιησού. Πόση παιδευτική είναι η αγάπη του Θεανθρώπου στον Άγιο Πέτρο, όταν παρουσιάζεται στον Απόστολο Του, που φεύγει από την Ρώμη, έχοντας μάθει ότι σχεδιάζονταν η σύλληψη του, από τους διώκτες των χριστιανών.
Βγαίνοντας από την Ρώμη, είδε τον Χριστό να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση κρατώντας έναν σταυρό. Ο Πέτρος περίεργος τον ρώτησε "Πού πηγαίνεις Κύριε;/Quo vadis, Domine?" κι Εκείνος του απάντησε "Πηγαίνω στη Ρώμη για να σταυρωθώ ξανά / Romam vado iterum crucifigi"(Πραξ. Απ). Τότε ο Πέτρος κατάλαβε ότι έπρεπε να υπομείνει το μαρτύριο και επιστρέφοντας στη Ρώμη παραδόθηκε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου