Αυτό το αγόρι με τα μάτια τα μελιά...

Τον αντίκρισα σήμερα το πρωί στο παρτέρι μπρος από το δημαρχείο της Βέροιας. Ένα τόσο γλυκό προσωπάκι με υπέροχα εκφραστικά μάτια. Πολλές φορές μιλάω με τα αδέσποτα της Βέροιας, της Νάουσας. Καταλαβαίνουν από τον
τόνο της φωνής σου, αν τους δείχνεις αγάπη. Αυτό το...αγόρι με τα μάτια τα μελιά, που με έκαναν να ξεχάσω κάθε στεναχώρια, πρέπει να βρει σπίτι. Και επειδή εκλογές έρχονται και ακούω όλους τους υποψηφίου για το πρόβλημα των αδέσποτων. Ας ξεκινήσουν από αυτό τον σκυλάκο, κάνοντας τον μέλος της οικογένειας τους. Η χαρά που θα νοιώσουν, φροντίζοντας ένα αδεσποτάκι δεν περιγράφεται. Όπως και η ευγνωμοσύνη που θα δείξει με ένα κούνημα της ουράς, ένα γλύψιμο στο χέρι, στους ανθρώπους που τον έσωσαν από τους δρόμους.