Βασίλης Κόκκινος, του Αλεξάνδρου και της Ζωγραφούλας, το γένος Τσάτσα

Με τον Βασίλη Κόκκινο, που μας άφησε στα 78 του χρόνια, είχαμε φιλικές σχέσεις από την εποχή που τον είχαμε στον Αγιαμηνά, να διακονεί το Ιερό. Ο Βασιλάκης μας μια πονεμένη ιστορία. Μεγάλωσε σε μια ιστορική οικογένεια, με τον πατέρα του τον Αλέξανδρο βιομήχανο, στο νεοκλασικό σπίτι, δίπλα από το δημαρχείο της Νάουσας. Η μητέρα του Ζωγραφούλα, όπως μου
διηγήθηκε ο Τάκης Μπάιτσης, μετά την κηδεία του, ήταν το γένος Τσάτσα, μιας οικονομικής ισχυρής οικογένειας που ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και του πατέρα της αποδόθηκε ο τίτλος του Κεχαγιά.

"Δε σι άριζαν τ΄ Αλώνια, νταϊλιάνα, τ΄Αλώνια μαχαλά
μούν΄σι άριζι η Πουλιάνα, Ρηνούλα, κι ου γιός του Κιχαγιά"

Τους στίχους αυτής της πατινάδας μου ανέφερε ο Τάκης, που αποτελεί την ζώσα εγκυκλοπαίδεια της ιστορίας της Νάουσας. Πονεμένο παιδί ο Βασίλης, λόγω των προβλημάτων του, γνώρισε, μετά τα "σαλόνια" της παιδική του ηλικίας, (σ.σ παλιό εργοστάσιο του Βαρβαρέσσου, δίπλα στην Ευαγγελίστρια ήταν του πατέρα του και παιδιά θυμάμαι το λέγαμε του "Κόκκινου"), τα "αλώνια" στο εργοστάσιο, με την χλεύη ελάχιστων, αλλά και την αγάπη πολλών.  Δεν ξεχνώ την ταλαιπωρία του στο παλιό τους σπίτι, αλλά και στο διαμέρισμα, πάνω από του "Μαρνέρη". Και φυσικά δεν ξεχνώ την αγάπη με την οποία τον περιέθαλψαν η Αλέκα και όλο το προσωπικό του γηροκομείου, όπου μετά από αγώνες μας, δέχθηκε να πάει. Φλεβάρης του 2006, Μάρτης του 2013. Έβλεπα στην εξόδιο ακολουθία του, στον Ναό του Αγίου Αθανασίου του κοιμητηρίου της Νάουσας, την Αλέκα να κλαίει. Τη δύναμη αγάπης διαθέτει αυτή η γυναίκα. Λίγοι ήμασταν, αλλά το πρόσωπο του Βασίλη έλαμπε, στην νεκρική του κλίνη. Μια αχνάδα φωτός διέκρινα γύρω του.
Ο Βασίλης μας πέρασε στην αιωνιότητα, περιμένοντας την Κρίση της Δευτέρας Παρουσίας. Ας δεηθούμε στον Τριαδικό Θεό να τον αναπαύσει εν σκηναίς Δικαίων.
Καλό παράδεισο αδερφέ.
Υ.Γ Το Γηροκομείο της Νάουσας προσφέρει αγάπη και φροντίδα σε όλους τους τροφίμους του. Αξίζει να το βοηθήσουμε. Από το υστέρημα μας. Ο ελεών πτωχό, δανείζει Θεό. Κ