Ατενίζοντας το χιονοσκέπαστο Βέρμιο

Κάποιοι θα παραξενευτούν με τον τίτλο τούτου του άρθρου. Χιονοσκέπαστο Βέρμιο σε φόντο, με κύριο θέμα μια λίμνη απ΄όπου εξορμούν μοναδικά οι αγριόπαπιες, με ένα συντονισμένο παφλασμό απογείωσης. Η θέα
από το αντίπερα της Βεγορίτιδας, λίγο πριν την Άρνισσα, μοναδική. Και ήρεμη. Μολογώ. Δεν είμαι τύπος της φασαρίας. Δεν είναι και το φόρτε μου οι αποκριές. Εξάλλου το κάναμε έθιμο να φεύγουμε από τας Νάουσας, ανήμερα της μιας γιορτής, ελέω των τεράστιων ντεσιμπέλ! Δεν ξέρω αν είμαι λάθος ή σωστός, απλά μου αρέσει ο παφλασμός στα γαλανά νερά μιας αγριόπαπιας, από ένα ρέιβ πάρτι. Με άλλα ακούσματα, γλυκόπιοτα, χάλκινα τρομπόνια, τρομπέτες, ακορντεόν, μεγαλώσαμε, εκείνες τις εποχές. Τώρα που γύριζαν τους δρόμους της Νάουσας δεκάδες μπάντες, δεκάδες παρέες. Με χρώματα πατινάδας. Αλλάζουν οι καιροί. Οφείλουμε να προσαρμοζόμαστε.